«Λουλούδια που ξεσκεπάζουν τον ψεύτη», «Βλαστάρια κριθαριού που στριγγλίζουν», «Φασολιές που συνεννοούνται», «Γεράνια που μισούν και φοβούνται, μηλιές που θλίβονται», «Μια φασολιά, που μπορεί να υποδείχνει πόσο νερό χρειάζεται»…
Στο “L’Intelligence des fleurs” του 1907, ο Βέλγος συμβολιστής Maurice Maeterlinck παρατηρεί τα φυτά ως μορφές ζωής καθηλωμένες στο έδαφος, που απευθύνονται σε έναν κόσμο σε κίνηση. Το άνθος, ακίνητο αλλά δραστικό, οργανώνει την έλευση του άλλου: της μέλισσας, της πεταλούδας, της μύγας. Με χρώμα, άρωμα, φως, δροσιά, παγίδα και επιμονή, μετατρέπει τη σιωπή του σε γλώσσα και τη μορφή του σε μηχανισμό επαφής, έλξης και αναπαραγωγής.
Η floriography (ανθογραφία), η γλώσσα των λουλουδιών, είναι ένας συμβολικός κώδικας όπου τα άνθη χρησιμοποιούνται για να μεταφέρουν όσα δεν λέγονται ανοιχτά: πόθο, ελπίδα, λύπη, άρνηση, πένθος. Κάθε λουλούδι, χρώμα ή συνδυασμός αποκτά ιδιαίτερη σημασία· το κόκκινο τριαντάφυλλο δηλώνει έρωτα, η βιολέτα σεμνότητα, το κρίνο αγνότητα ή πένθος, η παπαρούνα ύπνο, λήθη ή ανάμνηση. Στη Βικτωριανή εποχή, κυρίως τον 19ο αιώνα, η ανθοδέσμη μπορούσε να λειτουργήσει σαν κρυπτογραφημένη επιστολή, ένας κοινωνικά αποδεκτός τρόπος να εκφραστούν αισθήματα που δεν χωρούσαν στον δημόσιο λόγο.
Το “Le Langage des fleurs” του François Bayle είναι το δεύτερο κεφάλαιο του ακουσματικού κύκλου “L’Expérience acoustique” (1969-1972). Κεντρική μορφή της Γαλλικής ηλεκτροακουστικής μουσικής, ο Bayle κινείται εδώ μέσα στην παράδοση της musique concrète: ήχοι οργανωμένοι σε ταινία, αποσπασμένοι από την ορατή πηγή τους, προορισμένοι για ακρόαση μέσω μεγάφωνων. Μετατοπίζει τη «γλώσσα των λουλουδιών» από το ρομαντικό λεξικό συμβόλων σε ένα πεδίο σημείων, μεταφορών, μνήμης και ακουστικών εικόνων. Οι επιμέρους ενότητες ανοίγουν μια γλώσσα αποσπασματική, πολιτισμικά φορτισμένη, με ηχώ από Hendrix, Zappa, Mozart, Beethoven και τον Μάη του ’68.
Απόψε ο παρΑξενος_ελκυστΗς εξερευνά τη γλώσσα των λουλουδιών ως μετάβαση από τον συμβολικό κώδικα και το κρυφό μήνυμα στη φυτική πράξη, την ακουστική μεταφορά και την ασταθή περιοχή όπου το άνθος γίνεται σημάδι, μνήμη, επιθυμία, επιμονή, δηλητήριο και μεταμόρφωση. Με τους ήχους των:
- Renée Doria,
- Pauline Oliveros/Lisa Dillan/Øyvind Storesund/Else Olsen Storesund,
- Jerome Kitzke/Lisa Moore,
- Franz Schubert/Matthias Goerne,
- Twigs & Yarn και
- Einstürzende Neubauten.
Επιμέλεια-Παρουσίαση: Μαριλένα Μαραγκού
Επιμέλεια ήχου: Στέλιος Εφεντάκης
Τρίτο Πρόγραμμα 90.9 & 95.6