Η Σκοτεινή Κυρία

Στην εκπομπή του Σαββάτου 30.05.26, η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΥΡΙΑ σ' ένα αφιέρωμα στην ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη διαβάζει ποίησή της, με οδηγό την έκδοση που επιμελήθηκε η Χριστίνα Ντουνιά.

Στην εκπομπή του Σαββάτου 23.05.26, η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΥΡΙΑ σ' ένα αφιέρωμα στην ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη. Με οδηγό την έκδοση που επιμελήθηκε η Χριστίνα Ντουνιά, όπου συγκεντρώνονται για πρώτη φορά όλα τα ευρισκόμενα ποιήματά της, δημοσιευμένα ή χειρόγραφα, πλαισιωμένα με φιλολογικά σχόλια, ακολουθούμε την Πολυδούρη «[...] στην περιοχή του λογοτεχνικού μύθου», ως «σύμβολο της πρόωρα χαμένης ομορφιάς και του μοιραίου έρωτα, της σπαταλημένης νεότητας και της αυθεντικής ποιητικής κατάθεσης.»

Στην εκπομπή του Σαββάτου 16.05.26, η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΥΡΙΑ (σε μια φαντασιακή «γέφυρα» με την ποίηση της Ανθούλας Σταθοπούλου-Βαφοπούλου) ξεκινά ένα νέο αφιέρωμα στην ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη, με οδηγό την έκδοση που επιμελήθηκε η Χριστίνα Ντουνιά.

Στην εκπομπή του Σαββάτου 09.05.26, η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΥΡΙΑ ολοκληρώνει το Αφιέρωμα στην Ανθούλα Σταθοπούλου-Βαφοπούλου (την «πανέμορφη», τη «λευκοτέρα χιόνος») διαβάζοντας ποιήματά της κι ένα απόσπασμα από το κείμενο του Μάρκου Μέσκου ο οποίο είχε δημοσιευτεί στο περιοδικό «Σημειώσεις», 

Στην εκπομπή του Σαββάτου 02.05.26, η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΥΡΙΑ διαβάζει ένα διήγημα της Ανθούλας Σταθοπούλου-Βαφοπούλου, μια οριακά ζοφερή ιστορία απρόσμενης σεξουαλικής αφύπνισης και σαρκοβόρου ερωτισμού.

Στην εκπομπή του Σαββάτου 25.04.26, η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΥΡΙΑ διαβάζει ένα κείμενο του Μάρκου Μέσκου από το περιοδικό «Σημειώσεις», για τον μεσοπόλεμο της Ανθούλας Σταθοπούλου-Βαφοπούλου.

Στην εκπομπή του Σαββάτου 18.04.26, η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΥΡΙΑ σ' ένα αυτοσχέδιο ραδιοφωνικό αναλόγιο, σε μια ποιητική συνομιλία της Ανθούλας Σταθοπούλου-Βαφοπούλου με τη Μαρία Πολυδούρη.

Στην εκπομπή του Σαββάτου 04.04.26, η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΥΡΙΑ παραμένει στην τροχιά ενός σκοτεινού μετεωρίτη της λογοτεχνίας, καθώς διασταυρώνεται με την Ανθούλα Σταθοπούλου-Βαφοπούλου: μια εξαιρετική περίπτωση μεσοπολεμικής ποιήτριας που αναδύεται σαν Σειρήνα απ' τα ερέβη και γοητεύει με τον ολιγόχρονο, ταραχώδη βίο της (πέθανε σε ηλικία μόλις 27 ετών, από φυματίωση), την αισθαντική, «καταραμένη» προσωπικότητά της και το χαμηλότονο μα υπόγεια εκρηκτικό έργο της.

Στην εκπομπή του Σαββάτου 28.03.26, η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΥΡΙΑ παραμένει στην τροχιά ενός σκοτεινού μετεωρίτη της λογοτεχνίας, καθώς διασταυρώνεται με την Ανθούλα Σταθοπούλου-Βαφοπούλου: μια εξαιρετική περίπτωση μεσοπολεμικής ποιήτριας που αναδύεται σαν Σειρήνα απ' τα ερέβη και γοητεύει με τον ολιγόχρονο, ταραχώδη βίο της (πέθανε σε ηλικία μόλις 27 ετών, από φυματίωση), την αισθαντική, «καταραμένη» προσωπικότητά της και το χαμηλότονο μα υπόγεια εκρηκτικό έργο της.

Στην εκπομπή του Σαββάτου 21.03.26, η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΥΡΙΑ παραμένει στην τροχιά ενός σκοτεινού μετεωρίτη της λογοτεχνίας, καθώς διασταυρώνεται με την Ανθούλα Σταθοπούλου-Βαφοπούλου: μια εξαιρετική περίπτωση μεσοπολεμικής ποιήτριας που αναδύεται σαν Σειρήνα απ' τα ερέβη και γοητεύει με τον ολιγόχρονο, ταραχώδη βίο της (πέθανε σε ηλικία μόλις 27 ετών, από φυματίωση), την αισθαντική, «καταραμένη» προσωπικότητά της και το χαμηλότονο μα υπόγεια εκρηκτικό έργο της.

Στην εκπομπή του Σαββάτου 14.03.26, η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΥΡΙΑ εισέρχεται στην τροχιά ενός σκοτεινού μετεωρίτη της λογοτεχνίας, καθώς διασταυρώνεται με την Ανθούλα Σταθοπούλου-Βαφοπούλου: μια εξαιρετική περίπτωση μεσοπολεμικής ποιήτριας που αναδύεται σαν Σειρήνα απ' τα ερέβη και γοητεύει με τον ολιγόχρονο, ταραχώδη βίο της (πέθανε σε ηλικία μόλις 27 ετών, από φυματίωση), την αισθαντική, «καταραμένη» προσωπικότητά της και το χαμηλότονο μα υπόγεια εκρηκτικό έργο της.

Στην εκπομπή του Σαββάτου 07.03.26, η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΥΡΙΑ εισέρχεται στην τροχιά ενός σκοτεινού μετεωρίτη της λογοτεχνίας, καθώς διασταυρώνεται με την Ανθούλα Σταθοπούλου-Βαφοπούλου: μια εξαιρετική περίπτωση μεσοπολεμικής ποιήτριας που αναδύεται σαν Σειρήνα απ' τα ερέβη και γοητεύει με τον ολιγόχρονο, ταραχώδη βίο της (πέθανε σε ηλικία μόλις 27 ετών, από φυματίωση), την αισθαντική, «καταραμένη» προσωπικότητά της και το χαμηλότονο μα υπόγεια εκρηκτικό έργο της.

Στην εκπομπή του Σαββάτου 28.02.26, η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΥΡΙΑ εισέρχεται στην τροχιά ενός σκοτεινού μετεωρίτη της λογοτεχνίας, καθώς διασταυρώνεται με την Ανθούλα Σταθοπούλου-Βαφοπούλου: μια εξαιρετική περίπτωση μεσοπολεμικής ποιήτριας που αναδύεται σαν Σειρήνα απ' τα ερέβη και γοητεύει με τον ολιγόχρονο, ταραχώδη βίο της (πέθανε σε ηλικία μόλις 27 ετών, από φυματίωση), την αισθαντική, «καταραμένη» προσωπικότητά της και το χαμηλότονο μα υπόγεια εκρηκτικό έργο της.

Στην εκπομπή του Σαββάτου 21.02.26, η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΥΡΙΑ εισέρχεται στην τροχιά ενός σκοτεινού μετεωρίτη της λογοτεχνίας, καθώς διασταυρώνεται με την Ανθούλα Σταθοπούλου-Βαφοπούλου: μια εξαιρετική περίπτωση μεσοπολεμικής ποιήτριας που αναδύεται σαν Σειρήνα απ' τα ερέβη και γοητεύει με τον ολιγόχρονο, ταραχώδη βίο της (πέθανε σε ηλικία μόλις 27 ετών, από φυματίωση), την αισθαντική, «καταραμένη» προσωπικότητά της και το χαμηλότονο μα υπόγεια εκρηκτικό έργο της.

Στην εκπομπή του Σαββάτου 14.02.26, η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΥΡΙΑ στη δεύτερη ημίωρη ραδιοφωνική «συνάντηση» - υστερόγραφο με τη Χριστίνα Τσίγκου - ηθοποιό εξ ολοκλήρου ταγμένη στην τέχνη της, φίλη του Μπέκετ, του Ελύτη και του Εμπειρίκου, μια μοναχική, sui generis ιέρεια του θεάτρου και του κινηματογράφου που συνεργάστηκε με τον Φελίνι και τον Παζολίνι, μια «αθόρυβη», φλεγόμενη καλλιτέχνιδα με νομαδική ζωή (Αθήνα, Ρώμη, Παρίσι) που σημάδεψε με την παρουσία της όσους τη γνώρισαν.

«Εδώ άρχισα λίγο να δουλεύω και ίσως, αν αντέξω, μπω σε καλό δρόμο οικονομικά, αλλά ούτε κι αυτό δεν το έχω σίγουρο, πρώτα γιατί βλέπω πόσα συμφέροντα μη καλλιτεχνικά είναι στη μέση, δεύτερον γιατί βλέπω πόσο παίζει ρόλο ένας σνομπισμός, οι κοσμικές σχέσεις που δεν έχω [...] όσοι με πήραν για δουλει...

«Έτσι μόνο μπορώ να την θυμηθώ: σαν ένα μοναχικό μαυριδερό ψαροπούλι [...] στις νοτιοδυτικές ακτές της Άνδρου, αγκαλιασμένο ολόγυρα από θεόξερες κιμασιές πνιγμένες στα χρυσά γαϊδουράγκαθα.» - Μαρίνα Καραγάτση «Είχε την αδρότητα και την αμεσότητα της Αιγυπτιακής τέχνης (αλλά και τη γνώση του μπ...

Στην εκπομπή του Σαββάτου 24 .01.26, σε μια ημίωρη ραδιοφωνική «συνομιλία» ανάμεσα στη Λένα Πλάτωνος και την Κοραλία Ανδρειάδη Θεοτοκά: το (ερωτικό) σώμα ως λόγος με την αίσθηση του κατεπείγοντος, μουσική και ποιήματα που αναβοσβήνουν σαν σήματα κινδύνου στο σκοτάδι.