Ανασκαφή
«Ο ήλιος γέμισε πορτοκάλια το δωμάτιο. Απ’ τα χαλιά ξεκόλλησαν πουλιά· καθώς πετούν ολόγυρα, τα έπιπλα καθρεφτίζουν τις ωραίες τους φτερούγες που διώχνουν μακριά το θάνατο»
[ Η Κρύπτη]
Οι πεταλούδες
Μέσα σε κλουβιά ήτανε πεταλούδες τεράστιες, που πλήρωνες δυο τάλληρα και τους χάιδευες τα φτερά κι έμενε μια νυχτιά στην παλάμη σου η σφραγίδα του βελούδου τους, τα ωραία τους μαύρα-κίτρινα χρώματα και μια μυρωδιά γύρης μεθυστική.
Πιο πολύ στις γυναίκες άρεσε αυτή η διασκέδαση. Έρχονταν από μακριά, μόνο και μόνο για ν’ αγγίξουν τα πλατιά, πολύχρωμα εκείνα φτερά. Ύστερα τρύπωναν γύρω στα περιβόλια, κάθονταν κάτω απ’ τις μηλιές και, αδιαφορώντας για τα τραγούδια και τα καλέσματα των αμαξάδων, φιλούσαν, φιλούσαν με πάθος το χέρι τους που είχε αγγίξει την πεταλούδα.
[Η Κρύπτη]
Το σπαθί
Σύρθηκα στα στενά μουχλιασμένα λαγούμια, βαθιά μες στη γη. Το σπαθί αυλακώνοντας τα σκοτάδια, προχωρούσε κατά πάνω μου απειλητικό. Έκλεισα τα μάτια κι είπα μια μικρή προσευχή, όλη-όλη δυο λόγια. Που περίσσευε τόπος να κάνω το σταυρό μου, έτσι που ήμουν σφηνωμένος σαν την ψίχα μέσα στο ξύλο του κλώνου.
Περάσανε στιγμές τραγικής αγωνίας. Το λαγούμι αντηχούσε ως πέρα τους χτύπους της καρδιάς μου. Δειλά-δειλά ξανάνοιξα τα βλέφαρα.
Δεν μπορούσα να πιστέψω τα μάτια μου. Μια στραφτερή δέσμη φωτός, ολόιδια με το σπαθί που είδα, χυνόταν απʼ την τρύπα στο βάθος. Γύρω στο άνοιγμα θροΐζανε λουλούδια.
Άρχισα να γελώ και να κλαίω, βγάζοντας άναρθρες κραυγές όπως τʼ αγρίμια.
[Το Βάραθρο]
Ασυνήθιστες, αλλόκοτες , γοητευτικές εικόνες και ιστορίες του ονειροπόλου και παραδοξολόγου Επαμεινώνδα Χ. Γονατά
από τα ποιητικά πεζά Η Κρύπτη
και
Το Βάραθρο συλλογή σύντομων πεζογραφημάτων με ποιητικά χαρακτηριστικά.
Υπό τη μουσική και τους ήχους των :
Άννα Λινάρδου
David Toop & Akio Suzuki & Lawrence English
Saba Alizadeh
Farrah Kaddour & Marwan Tome
Samuel Rohrer
* Επιμέλεια, αφήγηση: Αφροδίτη Κοσμά
* Ηχοληψία, Ηχητική επεξεργασία: Τάσος Μπακασιέτας
- Η Κρύπτη – Εκδόσεις Στιγμή, 1991
- Το Βάραθρο – Εκδόσεις Στιγμή, 1984