Η μουσική μορφή της πασσακάλιας γεννήθηκε στην Ισπανία, αναπτύχθηκε στην Ιταλία των αρχών του 17ου αιώνα και περνώντας από χέρι σε χέρι έφτασε μέχρι τις μέρες μας. Χτίζεται με παραλλαγές πάνω από ένα πεισματικά επαναλαμβανόμενο μπάσο και σε αντίθεση με την αδελφή της την σακόν, έχει μάλλον σοβαρό και σεμνοπρεπή χαρακτήρα.
Και αν το πρώιμο μπαρόκ την αξιοποίησε για να χτίσει πάνω της τους ερωτικούς του θρήνους, τα memento mori και τους φιλέρημους στοχασμούς του, οι συνθέτες του 20ού αιώνα την επανέφεραν στο προσκήνιο για να πλάσουν δυσοίωνα σκηνικά και να πυργώσουν πάνω της τις τραγικές τους κορυφώσεις. Ένα αφιέρωμα που ξεκινά απ’ τις αρχές του 17ου αιώνα και φτάνει μέχρι τις μέρες μας, περνώντας από τον νεοκλασικό μοντερνισμό και τους μεγάλους σταθμούς της όπερας στον 20ό αιώνα.
Εκπομπή που αναζητά συνδετικά νήματα ανάμεσα στις εποχές και τα έργα. Μουσική, ποίηση, θέατρο και πεζογραφία, μύθοι και παραδόσεις, κοσμική και θρησκευτική τέχνη επιστρατεύονται για τη σύνθεση ενός ιδιότυπου, θεματικού, διαπολιτισμικού κανόνα και καλλιτεχνικού χάρτη.
Παραγωγή-Παρουσίαση: Λένια Ζαφειροπούλου