Οι εκπομπές αυτές προέκυψαν ως έμμεση απάντηση σε ένα ερώτημα που γεννήθηκε στη σκέψη της Λένιας Ζαφειροπούλου ξαναδιαβάζοντας τα ποιήματα του Σουηδού νομπελίστα Τούμας Τράνστρεμερ για τον Φραντς Σούμπερτ.
Γιατί όταν ψάχνουμε για το υπερβατικό στη μουσική, ονομάζουμε όλοι ομόφωνα τον Σούμπερτ;
Ίσως, απαντά η Λένια Ζαφειροπούλου, επειδή ξεχύνεται πάντα πέρα απ’ τα όρια των συνηθισμένων εννοιών και χρωμάτων: πέρα απ’ τη χαρά και τη μελαγχολία, το απλοϊκό και το σύνθετο, ακόμα και πέρα απ’ την ευλάβεια και την ύβρη. Χειρίζεται τις διαυγείς φωτεινές φόρμες του κλασικισμού γεμίζοντάς τες με αρκετή πρωτορομαντική μαγεία. Και η κακή του υγεία και τα προαισθήματα για τον πρόωρο θάνατο, ίσως να τον έσπρωξαν να φιλοξενήσει μέσα του εγκαίρως μια ιδέα για το επέκεινα και να της βρει και τον κατάλληλο ήχο.
Εκπομπή που αναζητά συνδετικά νήματα ανάμεσα στις εποχές και τα έργα. Μουσική, ποίηση, θέατρο και πεζογραφία, μύθοι και παραδόσεις, κοσμική και θρησκευτική τέχνη επιστρατεύονται για τη σύνθεση ενός ιδιότυπου, θεματικού, διαπολιτισμικού κανόνα και καλλιτεχνικού χάρτη.
Παραγωγή-Παρουσίαση: Λένια Ζαφειροπούλου