«Έριξα την ηρωίδα μου στην κουνελότρυπα χωρίς να έχω ιδέα για το τί πρόκειται να συμβεί στη συνέχεια», έγραφε ο Lewis Carroll, περιγράφοντας πώς επινόησε την Αλίκη ένα «χρυσαφένιο δειλινό» του 1862 για να διασκεδάσει τη μικρή του φίλη Αλίκη Λίντελ.
Οι ονειρικοί κόσμοι της Χώρας των Θαυμάτων βρίθουν από παραδοξολογήματα.
Πίσω, όμως, από το χιούμορ και το σπινθηροβόλο παιχνίδισμα των λέξεων κρύβεται η σπαρακτική νοσταλγία για τον χαμένο κόσμο της παιδικής ηλικίας.
[ Μετά από ώρα άκουσε, σε απόσταση, τον ελαφρύ ήχο ποδιών και βιαστικά σκούπισε τα μάτια της για να δει ποιος ερχόταν. Ήταν το Λευκό Κουνέλι που επέστρεφε, ντυμένο επίσημα και κρατώντας ένα ζευγάρι άσπρα γάντια από κατσικόδερμα στο ένα χέρι και μια μεγάλη βεντάλια στο άλλο – κατέφτασε βιαστικός, τρέχοντας με μικρά βήματα, ενώ μουρμούριζε καθώς ερχόταν, “Αχ, η Δούκισσα, η Δούκισσα! Πόσο θα εξαγριωθεί εάν την αφήσω να περιμένει!” Η Αλίκη αισθανόταν τόσο απελπισμένη, ώστε ήταν έτοιμη να ζητήσει βοήθεια από οποιονδήποτε, κι έτσι, όταν την πλησίασε το Κουνέλι, άρχισε με χαμηλή, συνεσταλμένη φωνή, “Σας παρακαλώ, κύριε…” Το Κουνέλι τινάχτηκε ξαφνιασμένο, πέταξε τα άσπρα γάντια από κατσικόδερμα και τη βεντάλια και πιλάλησε μέσα στο σκοτάδι με όση ταχύτητα μπορούσε να αναπτύξει. ]
Η Αλίκη κατρακυλάει στην κουνελότρυπα και ακούει:
- Elizabeth Fraser
- Holger Czukay
- Meredith Monk
- Teho Teardo
- Amon Düül
- Holger Czukay & David Sylvian
- Patti Smith
- Harmonia
Αφήγηση, Επιμέλεια μουσικής: Αφροδίτη Κοσμά
Ηχητική επεξεργασία: Τάσος Μπακασιέτας
*Το σήμα της εκπομπής είναι μουσική του Μάριου Στρόφαλη
Λιούις Κάρολ: «Οι Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων»
Μετάφραση: Μαρία Μοίρα
Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2009.
Τρίτο Πρόγραμμα 90.9 & 95.6
Η εκπομπή είναι διαθέσιμη για διαδικτυακή ακρόαση κατά την ώρα μετάδοσης και στη συνέχεια on demand εδώ.