Σταχυολογημένες και από τα τέσσερα Ευαγγέλια, οι επτά φράσεις που προφέρει ο Ιησούς επί του Σταυρού έχουν εμπνεύσει πολλούς συνθέτες από το πρώιμο μπαρόκ ως τις μέρες μας.
Έχουν γίνει ένας τύπος μεγαλοβδομαδιάτικου ορατορίου που σε αντίθεση με τα Πάθη όπως τα ξέρουμε από τον Μπαχ, δεν εστιάζει τόσο στην προδοσία των ιερέων και του λαού, στο πένθος των πιστών και το πάθος ως δημόσιο θέαμα πάνω στον Γολγοθά, όσο στο ίδιο το πρόσωπο του πάσχοντος Ιησού. Προκύπτουν έτσι μέσα στους αιώνες, έργα πιο εσωτερικά, με πένθος πιο σεμνό και μελαγχολικό: Από την μουσικοθεατρική αφήγηση του Heinrich Schütz, ως την υποβλητική μουσική ενός πιστού συνθέτη των ημερών μας, του Σκωτσέζου Sir James MacMillan, γραμμένη για τηλεοπτική μετάδοση κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας.
Εκπομπή που αναζητά συνδετικά νήματα ανάμεσα στις εποχές και τα έργα. Μουσική, ποίηση, θέατρο και πεζογραφία, μύθοι και παραδόσεις, κοσμική και θρησκευτική τέχνη επιστρατεύονται για τη σύνθεση ενός ιδιότυπου, θεματικού, διαπολιτισμικού κανόνα και καλλιτεχνικού χάρτη.
Παραγωγή-Παρουσίαση: Λένια Ζαφειροπούλου