Το «Διαχρονικό Διαδίκτυο» γιορτάζει το 300ό του επεισόδιο, αφιερώνοντάς το στο ρητό του κωμικού ποιητή Μενάνδρου «Λιμάνι στην Ατυχία Είναι η Τέχνη για τον Άνθρωπο».
Τέχνη βέβαια την εποχή του Μενάνδρου δεν σημαίνει σχεδόν καθόλου μια απ’ τις καλές τέχνες όπως τις εννοούμε σήμερα, αλλά κάθε ικανότητα με την οποία μπορείς να κατασκευάσεις ή να φέρεις εις πέρας κάτι. Μπορεί να είναι όχι μόνο η δεξιότητα του τεχνίτη αλλά κάθε είδους χειρωναξία. Αφού όμως εδώ κάνουμε καλλιτεχνική εκπομπή, λέω να χρησιμοποιήσω το ρητό ιδιοτελώς και πολυτελώς και θα το μεταφράσω ως εξής:
Αν έχεις ατυχία βρες λιμάνι, καταφύγιο στην τέχνη.
Όταν δεν έχεις τύχη, σου χρειάζεται η τέχνη.
Τα εφευρήματά της. Οι φανταστικοί της κόσμοι.
Το πυκνό απόσταγμα του χρόνου της που σε σπρώχνει απαλά πέρα απ’ τα όρια του ατυχούς εαυτού σου και άρα σου ανοίγει μια δίοδο προς την ελπίδα.
Ή έστω προς την παραμυθία.
Εκπομπή που αναζητά συνδετικά νήματα ανάμεσα στις εποχές και τα έργα. Μουσική, ποίηση, θέατρο και πεζογραφία, μύθοι και παραδόσεις, κοσμική και θρησκευτική τέχνη επιστρατεύονται για τη σύνθεση ενός ιδιότυπου, θεματικού, διαπολιτισμικού κανόνα και καλλιτεχνικού χάρτη.
Παραγωγή-Παρουσίαση: Λένια Ζαφειροπούλου