Λυρικό δράμα σε πέντε πράξεις. Λιμπρέτο του συνθέτη, βασισμένο στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Maurice Maeterlinck. Πρωτοπαρουσιάστηκε στο Παρίσι, στη Salle Favart της Opéra-Comique, στις 30 Απριλίου του 1902.
– «Σα να το βλέπω να λάμπει.»
– «Το δαχτυλίδι μου;»
– «Ναι, εκεί κάτω.»
– «Είναι τόσο μακριά. Δεν είναι αυτό. Δεν είναι πλέον αυτό. Χάθηκε. Έμεινε μόνο ένας μεγάλος κύκλος πάνω στο νερό.
Και τώρα; Τι θα κάνουμε;»
Το θεατρικό έργο του Maurice Materlinck «Πελλέας και Μελισσάνθη», ο Claude Debussy το είχε διαβάσει αμέσως μετά την έκδοσή του, το Μάιο του 1892. Και φυσικά έτρεξε να το δει στην πρεμιέρα του, στο Théâtre des Bouffes – Parisiens ένα χρόνο αργότερα. Φαινόταν από τότε πως ο «Πελλέας» του ξυπνούσε έναν ιδιαίτερο οίστρο. Πως του άγγιζε χορδές πολύ καλά κρυμμένες μέσα του. Η υπόθεση (ή μάλλον, η απουσία υπόθεσης), η αντιπαράθεση (ή μάλλον, η ακινησία) των ηρώων, όλα αυτά που τους κάνουν να μοιάζουν στατικοί όπως το σκηνικό τους – το κάστρο, η θάλασσα, η πηγή – ήταν στοιχεία που έκαναν την πένα του Γάλλου ιμπρεσιονιστή να παραληρεί, χωρίς να μιλάει. Να σιωπά, χωρίς να σιωπά. Να περιπλανιέται σε μια περίπλοκη περιπέτεια, όπου στην ουσία, δεν συμβαίνουν και πολλά.
Ακούστε στην εκπομπή που μεταδόθηκε το Σάββατο 18 Ιουλίου τη συνέχεια μίας από τις σημαντικότερες ζωντανές ηχογραφήσεις του «Πελλέα» έτσι όπως τον ζωγράφισε η μαγική μπαγκέτα του Lorin Maazel στη Rai di Roma το 1969, με τη βοήθεια δύο κορυφαίων Ελλήνων τραγουδιστών: της Jannette Pilou στο ρόλο της Μελισσάνθης και του Νίκου Ζαχαρίου ως Arkel. Τους πλαισιώνει ένα εκλεκτό καστ καλλιτεχνών, όπως ο Gabriel Bacquer, ο Henry Guy, η Anna Reynolds κ.α.
“Opera Omnia”
Παραγωγή – παρουσίαση: Γιάννης Φίλιας