Ο «Παραγνωρισμένος» της «Ομάδας των Πέντε Ρώσων»
O Mily Balakirev ήταν ένας από τους σύνθετες που αποτελούσαν την Ομάδα των Πέντε Ρώσων μαζί με τον Alexander Borodin, τον Nikolai Rimsky-Korsakov τον César Cui και τον Modest Mussorgsky.
Γνωρίστηκαν στην Αγία Πετρούπολη μέσω του ιδίου ανάμεσα στο 1856 και το 1860 και λειτούργησαν ως ομάδα, κυρίως κάτω από την καθοδήγησή του.
Οι 5 τους δεν εκπροσωπούσαν κάποιο κίνημα στην ιστορία της μουσικής. Ουσιαστικά ήταν μια μουσική παρέα, με κοινό στόχο να αναπτύξουν μια Εθνική Ρωσική Σχολή που θα πάντρευε το Ρωσικό λαϊκό στοιχείο με την έντεχνη μουσική, ως συνεχιστές του έργου του Mikhail Glinka ο οποίος θεωρείται ο «πατέρας» της Ρωσικής Εθνικής Μουσικής Σχολής, διαχωρίζοντάς την από τη Δυτική μουσική της Γερμανίας και της Γαλλίας.
Παρότι παραγνωρισμένος ίσως σε σχέση με τον Rimsky-Korsakov τον Borodin και τον Mussorgsky, συνέθεσε πολύ αξιόλογα έργα.
Ο Balakirev, συνηθίζοντας να παίζει τα έργα του πρώτα στους φίλους του κι εν συνεχεία να αργοπορεί να τα παρουσιάσει στο κοινό (μερικές φορές δεν τα είχε καν γράψει στο χαρτί), θεωρήθηκε αρκετές φορές μιμητής τους, ενώ οι πρωτότυπες ιδέες ήταν δικές του κι ήταν εκείνος που τους είχε επηρεάσει.
Μάλλον κυκλοθυμικός, και κατά καιρούς καταθλιπτικός, στις αρχές της 10ετίας του 1870 έφτασε σε σημείο να σκέφτεται την αυτοκτονία και αποσύρθηκε εντελώς από τη μουσική ζωή για περίπου μια δεκαετία.
Το έργο που άφησε πίσω του δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλο, περιλαμβάνει όμως 2 Συμφωνίες, κάποιες ορχηστρικές Ουβερτούρες, πολλά πανέμορφα έργα για σόλο πιάνο και 2 Κοντσέρτα επίσης, καθώς και πανέμορφη φωνητική μουσική.
Στο αφιέρωμα αυτό ερχόμαστε σε επαφή με πολλά από αυτά τα έργα, ώστε να εκτιμήσουμε και οι ίδιοι την αξία τους.
Καλή σας ακρόαση!
Παραγωγή-Παρουσίαση: Σταμάτης Αθανάσουλας