Ακούγεται το έργο του Johann Sebastian Bach:
- «Μουσική προσφορά» – “Musikalisches Opfer”, BWV 1079
Ερμηνεύει, από δισκογραφική εργασία το 1962, το οργανικό σύνολο δωματίου, «Οι Σολίστες της Βιέννης», με καλλιτεχνικό διευθυντή τον Wilfried Böttcher.
Fritz Neumeyer (τσέμπαλο), Thomas Kakuska (πρώτο βιολί), Momoo Kishibe (δεύτερο βιολί), Hatto Beyerle & Walter Blovsky (βιόλες), Wilfried Tachezi & Dankwart Gahl (βιολοντσέλα), Werner Tripp (φλάουτο) και Heinrich Schneikart (κοντραμπάσο).
«…Τον Μάιο του 1747, τρία έτη πριν το τέλος της ζωής του, ο Bach επισκέφτηκε την αυλή του βασιλιά της Πρωσίας, Φρειδερίκου του Δευτέρου, στο Potsdam, όπου εργαζόταν ως μουσικός, ο γιος του, Carl Philipp Emanuel. Ο βασιλιάς – που ήταν φιλόμουσος και ερασιτέχνης φλαουτίστας – γνώριζε τις φημισμένες αυτοσχεδιαστικές ικανότητες του Bach. Κατείχε συλλογή πληκτροφόρων, όπως πιάνα και άλλα πειραματικά όργανα του περίφημου οργανοποιού Gottfried Silbermann. Ζήτησε από τον μεγάλο κάντορα της Λειψίας να αυτοσχεδιάσει μια τρίφωνη φούγκα, πάνω σε ένα θέμα του ίδιου του βασιλιά. Ο συνθέτης ανταποκρίθηκε, παρόλο που το θέμα ήταν εκτενές, με πολλές χρωματικές κινήσεις και κατά συνέπεια δύσκολο για αυτoσχεδιαστική επεξεργασία. Κατόπιν ο μονάρχης ζήτησε από τον Bach κάτι πολύ δυσκολότερο ή μάλλον αδιανόητο: να αυτοσχεδιάσει μια εξάφωνη φούγκα, πάνω στο ίδιο θέμα. Ο συνθέτης, αφού επέστρεψε στη Λειψία, έγραψε τη “Μουσική Προσφορά” με βάση το θέμα του βασιλιά και την αφιέρωσε στον ίδιο. Το έργο ξεκινά με ένα τρίφωνο ricercare, στην αρχή του οποίου ακούγεται το βασιλικό θέμα. Ακολουθούν δέκα περίπλοκοι κανόνες – με διάφορες αντιστικτικές τεχνικές – μεταξύ των οποίων παρεμβάλλεται μια τετραμερής trio-sonata για φλάουτο, βιολί και basso continuo. To έργο ολοκληρώνεται με το περίφημο εξάφωνο ricercare…»
Παραγωγή-Παρουσίαση: Θεόδωρος Λούστας