Μπορεί το επόμενο λεπτό να περιέχει όσα προηγήθηκαν χωρίς να γίνονται φρένο για όσα έπονται; Τι κάνει κανείς όταν νιώθει ότι πέφτει;
Οι ήρωες αυτής της ραδιοφωνικής ταινίας, αποφασισμένοι να διεκδικήσουν το επόμενο, αντιστέκονται στα αόριστα, ανασταλτικά και καθυστερητικά «πρόσεχε» που εξοβελίζονται από παντού και καταφεύγουν στους Susan Taubes («Θρήνος για τη Τζούλια»), Άρη Αλεξάνδρου («Το Κιβώτιο»), Samantha Harvey («Τροχιές»), Edgar Allan Poe («Η 1002η Νύχτα») και Richard Powers («Αμηχανία») για να ανακαλύψουν αν κάθε άτομο είναι μια εφήμερη, μεταβαλλόμενη πολλαπλότητα, αν πρέπει κανείς να αντισταθεί ή να προσαρμοστεί και κυρίως αν υπάρχει η δυνατότητα κάθε επόμενο λεπτό να γίνεται απρόβλεπτα ωραίο. Η υποψία πως όπου κι αν πηγαίνει η ανθρωπότητα αφήνει κάποιου είδους καταστροφή πίσω της θα οδηγήσει το ανοιχτό τέλος αυτής της ραδιοταινίας σε ενα ευτυχές τέλος (happy end), σε μια δυσοίωνη κατάληξη (sad ending) ή σε μια υπόσχεση;
Παραγωγή-Παρουσίαση: Μενέλαος Καραμαγγιώλης