Πρωινά, Τρίτο και μία από τις ταινίες που βλέπω πολύ συχνά είναι το “Slumberland”, ένα steampunk φιλμ που βασίζεται σ’ ένα κόμικ του 1905 και βάζει ένα -τελικά- πολύ σημαντικό ερώτημα: “Σε τι μας χρειάζονται αλήθεια οι φάροι;” Η κόρη του φαροφύλακα, η μικρή Νίμο θα απαντήσει, “για να είναι ασφαλή τα πλοία”, μια απάντηση που δεν είναι σωστή. Και μόνο όταν απαντήσει σωστά, ο μπαμπάς της θα της δώσει τα κλειδιά του φάρου. Όμως ο μπαμπάς θα χαθεί στη θάλασσα και η Νίμο θα ξεκινήσει με σύντροφο τις δύο υποστάσεις του αδελφού του πατέρα της ένα απίθανο ταξίδι μέσα από τα όνειρα άγνωστων ανθρώπων με σκοπό να τον συναντήσει ξανά. Αυτό το καλοκαίρι διάβασα την καινούργια μετάφραση του “Στο Φάρο” της Βιρτζίνια Γουλφ (εκδ. Δώμα, μετ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου). Ο κύριος Ράμζυ με τον Τζέιμς και τα άλλα δύο παιδιά της οικογένειας θα μπορέσουν να φτάσουν τελικά στον φάρο, δέκα χρόνια μετά από τη στιγμή που σχεδίαζαν αυτήν την εκδρομή. Η κυρία Ράμζυ θα έχει φύγει από τη ζωή και αυτό το ταξίδι θα είναι ένα ταξίδι ενηλικίωσης, μνήμης και συμφιλίωσης με την απώλεια. Το ίδιο θα συμβεί και στη Νίμο. Όταν θα ξαναδεί τον μπαμπά της για μια τελευταία φορά, θα πάρει την πολυπόθητη απάντηση: “Οι φάροι δεν μας χρειάζονται για να είναι ασφαλή τα πλοία. Αν θέλαμε να είναι ασφαλή, θα έμεναν στα λιμάνια. Οι φάροι μας χρειάζονται για να μας οδηγούν στα ταξίδια μας. Για να μπορέσουμε κάποια στιγμή να νιώσουμε, ότι μπορούμε να κάνουμε τα πάντα”.
(Ο φάρος της φωτογραφίας είναι στο Howth, πολύ κοντά στο Δουβλίνο).
Κάθε πρωί στις 8.00, ζωντανά, οι εκλεκτικές μας αναζητήσεις, ένα είδος -Αισθηματικής Αγωγής- ξεκινούν από την αναγεννησιακή μουσική, περνούν μέσα από το μπαρόκ, την κλασική, τη ρομαντική και τη μοντέρνα εποχή και συναντούν τη jazz, singers-songwriters απ’ όλον τον κόσμο, μινιμαλιστές και μετα-μινιμαλιστές συνθέτες, παραδοσιακούς ήχους από ολόκληρο τον πλανήτη, κινηματογραφικές επενδύσεις, θεατρικές ηχογραφήσεις και σύγχρονες μουσικές δημιουργίες που ξεπερνούν κάθε κατηγοριοποίηση.
Καλή ακρόαση 
Παραγωγή-παρουσίαση: Γιώργος Φλωράκης