Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και μπορεί να αναπολώ την παλιά πολυθρόνα από μπαμπού που έστηνα τα βράδια του καλοκαιριού μπροστά στη θάλασσα αλλά επιστρέφοντας νιώθω ευγνώμων, όπως ακριβώς και ο Τίτος Πατρίκιος: “Για σκέψου να μην πρόφταινα κι αυτό το καλοκαίρι / να δω το φως ξανά εκτυφλωτικό / να νιώσω την αφή του ήλιου στο κορμί μου / να οσμιστώ δροσερές και χαλασμένες μυρωδιές / να γευτώ γλυκόξινες και πιπεράτες γεύσεις / ν’ ακούω τα τζιτζίκια ως τα κατάβαθα της νύχτας”… Έζησα λοιπόν κι αυτό το καλοκαίρι την ανεξίτηλη μυρωδιά των θερινών σπιτιών, τη γεύση των σύκων στα μέσα Αυγούστου, τις φωνές των παιδιών στην παραλία, τα μικρά παντοπωλεία των θερέτρων, το στραφτάλισμα της θάλασσας τα μεσημέρια, τα βιβλία του Μαρή, τα γλυκά του φούρνου της Αντιγόνης, τις ξαφνικές απογευματινές μπόρες, τον δυνατό Γαρμπή την ώρα που σουρουπώνει στη μεσαία παραλία, ένα δειλό φεγγάρι 10 παρά τέταρτο Κυριακή, ώρες μοναξιάς που πυροδοτούν τον εσωτερικό μονόλογο και, όπως γράφει ο Πατρίκιος, βοηθούν “ν’ αντιληφθώ τα πράγματα που αλλάζουν”. Επιστροφή λοιπόν στο ραδιόφωνο, στις καθημερινές διαδρομές, στη μουσική. Αγαπώ τον τρόπο που νιώθει ο Πατρίκιος το πέρασμα του χρόνου και κάθε φορά που διαβάζω κάτι δικό του νιώθω ευτυχής που στα 97 του είναι κοντά μας κι εύχομαι να συνεχίσει να είναι εδώ για πολλά ακόμα χρόνια: “Έτσι καθώς το πρόφτασα αυτό το καλοκαίρι λέω να ελπίζω για προσεχή Χριστούγεννα για κάποια επόμενη Πρωτοχρονιά – άσε να δούμε και για παραπέρα”.
Κάθε πρωί στις 8.00, ζωντανά, οι εκλεκτικές μας αναζητήσεις, ένα είδος -Αισθηματικής Αγωγής- ξεκινούν από την αναγεννησιακή μουσική, περνούν μέσα από το μπαρόκ, την κλασική, τη ρομαντική και τη μοντέρνα εποχή και συναντούν τη jazz, singers-songwriters απ’ όλον τον κόσμο, μινιμαλιστές και μετα-μινιμαλιστές συνθέτες, παραδοσιακούς ήχους από ολόκληρο τον πλανήτη, κινηματογραφικές επενδύσεις, θεατρικές ηχογραφήσεις και σύγχρονες μουσικές δημιουργίες που ξεπερνούν κάθε κατηγοριοποίηση.
Καλή ακρόαση 
Παραγωγή-παρουσίαση: Γιώργος Φλωράκης