Ο μεταφραστής και συγγραφέας δοκιμίων για ζητήματα «είδους» και δρ. φιλοσοφίας, Παναγιώτης Τσιαμούρας, για την κυριαρχική σχέση του ανθρώπου απέναντι στις μη ανθρώπινες ζωές και την ανάγκη αποδόμησης της θέσης του ανθρώπου που αυτοτοποθετείται ως «κορωνίδα της «φύσης».
Στην εισαγωγή στην ελληνική έκδοση του βιβλίο του «Ζητήματα Είδους» ο Μάσιμο Φιλίππι, καθηγητής νευρολογίας και συγγραφέας πολλών δοκιμίων ενάντια στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι μεταχειρίζονται τα ζώα, παρουσιάζει τη μελέτη του «ως μέρος μιας πολυετούς εργασίας αποδόμησης του μηχανισμού που φέρει το όνομα είδος». Για τον Ιταλό στοχαστή, «το είδος δεν είναι τόσο ένα ουδέτερο σύστημα ταξινόμησης του εμβίου», όσο «ένας μηχανισμός (αλλά Φουκώ) που καθιστά εφικτές και διαιωνίζει τη βιομηχανική εκμετάλλευση και τη βιομηχανική καταδίκη σε θάνατο τόσο των μη ανθρώπινων ζώων όσο και των ζωοποιημένων ανθρώπινων σωμάτων» (σ. 13). Η ανάγκη αποδόμησης του «είδους» εννοεί ότι η φονική κυριαρχία του ανθρώπου επί των ζώων και η συνακόλουθη εκμετάλλευσή τους, αλλά και η εκμετάλλευση του ανθρώπου από άνθρωπο, δεν μπορεί να λάβουν τέλος χωρίς να αποδομηθεί πρώτα η ίδια η έννοια του «είδους».
Ο Π. Τσιαμούρας στο βιβλίο του «Να σπάσουμε τα κλουβιά κελιά» (εκδ. των Συναδέλφων), μεταξύ άλλων επικαλείται τις θέσεις του Γάλλου βιολόγου και επιστημολόγου Ζαν-Ζακ Κιουπιέκ, σύμφωνα με τον οποίο τα έμβια υπάρχουν μόνο σε σχέση με το περιβάλλον τους, και τούτο συνεπάγεται ένα σύνολο αλληλεξαρτήσεων και όχι τον χομπσιανό πόλεμο όλων εναντίον όλων όπως υποστηρίζει ο κοινωνικός δαρβινισμός»…
Έρευνα-Παραγωγή-Παρουσίαση: Δημήτρης Τρίκας