Ο ήρωας μιας ραδιοφωνικής ταινίας ζει «ζωγραφίζοντας» καθημερινά και με κάθε τρόπο τη ζωή, ανώνυμα: τα έργα του δεν έχουν υπογραφή.
Επιμένει πώς «η μεγαλοφυΐα δεν είναι παρά η παιδική ηλικία που ξαναβρέθηκε ηθελημένα» και πώς κάθε «ανάρρωση είναι σαν μια επιστροφή προς την παιδική ηλικία».
Γιατί «το παιδί τα βλέπει όλα καινούργια· είναι πάντα μεθυσμένο».
Με οδηγό αυτές τις σκέψεις και με τη βοήθεια του Baudelaire ο ήρωας αυτής της ραδιοταινίας θα βρει ένα καινούργιο ορισμό στον καλλιτέχνη και μια δυναμική σπρωξιά στην τέχνη;
Παραγωγή-Παρουσίαση: Μενέλαος Καραμαγγιώλης