Πρωινά, Τρίτο, 8.00 και κάθε φορά που μπαίνει το καλοκαίρι διαβάζω ξανά το “Κρασί του Θέρους” (Άγρα, μετ. Βασίλης Δουβίτσας) του Ray Bradbury. Κάθε φορά πιάνομαι από διαφορετικά αποσπάσματα και λίγες μέρες μετά την επιστροφή μου από μια σχεδόν χειμερινή Ιρλανδία, κολλάω εδώ: “Μέσα στο καταχείμωνο είχαν αναζητήσει κάποια ψήγματα καλοκαιριού και τα είχαν βρει σε κελάρια ή σε αυτοσχέδιες φωτιές στην όχθη παγωμένων λιμνών… τώρα το καλοκαίρι βγήκαν να αναζητήσουν κάποιο μικρό ψήγμα του ξεχασμένου χειμώνα”. Σκέφτομαι ότι κάποιες φορές γκρινιάζουμε για το “κρύο” του χειμώνα ή τη “ζέστη” του καλοκαιριού αντί να απολαύσουμε τις χάρες που κάθε κατάσταση έχει. Και μπορεί τα πιο ζεστά βράδια να νοσταλγώ τον τρόπο που η ανάσα πάγωνε στον πρωινό αέρα ή την απαλότητα ενός κασκόλ στον λαιμό μου, τώρα όμως κάνω ακριβώς όπως προτείνει ο Bradbury. Τον ακολουθώ λέξη προς λέξη: “Βάστα το καλοκαίρι στο χέρι σου, στάξε καλοκαίρι σε ένα ποτήρι· άλλαξε την εποχή στις φλέβες σου φέρνοντας το ποτήρι στα χείλη σου σταλάζοντας καλοκαίρι μέσα τους”.
Κάθε πρωί στις 8.00, ζωντανά, οι εκλεκτικές μας αναζητήσεις, ένα είδος -Αισθηματικής Αγωγής- ξεκινούν από την αναγεννησιακή μουσική, περνούν μέσα από το μπαρόκ, την κλασική, τη ρομαντική και τη μοντέρνα εποχή και συναντούν τη jazz, singers-songwriters απ’ όλον τον κόσμο, μινιμαλιστές και μετα-μινιμαλιστές συνθέτες, παραδοσιακούς ήχους από ολόκληρο τον πλανήτη, κινηματογραφικές επενδύσεις, θεατρικές ηχογραφήσεις και σύγχρονες μουσικές δημιουργίες που ξεπερνούν κάθε κατηγοριοποίηση.
Καλή ακρόαση 
Παραγωγή-παρουσίαση: Γιώργος Φλωράκης