Ας είναι αυτή η δεύτερη ημέρα του 2026 αφιερωμένη σε μια μουσική ως προσωπική εξομολόγηση, ως λόγο εσωτερικό και ποιητικό, μακριά από τον θόρυβο της εορταστικής επιφάνειας.
Κεντρικό έργο της ημέρας είναι «Το Χαμόγελο της Τζοκόντας» του Μάνου Χατζιδάκι, ένας από τους πιο εμβληματικούς Ελληνικούς κύκλους του 20ού αιώνα. Γραμμένο το 1965, το έργο αυτό αποτυπώνει με μοναδική λεπτότητα έναν κόσμο νοσταλγίας, σιωπής και υπαινικτικής συγκίνησης. Η μουσική του Χατζιδάκι εδώ δεν αφηγείται· υποβάλλει. Δεν περιγράφει· υπονοεί. Και ακριβώς γι’ αυτό παραμένει διαχρονικά σύγχρονη.
Το πρόγραμμα συνεχίζεται με τη “Declaration of Love” του Άλφρεντ Σνίτκε, ένα έργο λιτό αλλά φορτισμένο, όπου η συναισθηματική ένταση συνυπάρχει με τη χαρακτηριστική υπαρξιακή αγωνία του συνθέτη. Η μουσική του Σνίτκε λειτουργεί ως εσωτερικός μονόλογος, μια εξομολόγηση χωρίς ρητορική, όπου η αγάπη παρουσιάζεται ως εύθραυστη αλλά απόλυτη ανάγκη.
Ιδιαίτερη θέση κατέχει και η ενότητα έργων του Heitor Villa-Lobos, με επίκεντρο τις Bachianas Brasileiras Αρ. 5, καθώς και τα τραγούδια “Canção de Amor“, “Cair da Tarde“, “Veleiro” και “Melodia Sentimental“. Στα έργα αυτά, ο Βραζιλιάνος συνθέτης συνθέτει έναν μοναδικό μουσικό κόσμο, όπου η Ευρωπαϊκή λόγια παράδοση συνομιλεί με τη λατινοαμερικανική ευαισθησία, τη φύση, τον έρωτα και τη μελαγχολία του δειλινού. Η μουσική του Villa-Lobos είναι ταυτόχρονα αισθησιακή και πνευματική, άμεση και βαθιά στοχαστική.
Παραγωγή-Παρουσίαση: Νίκος Ξανθούλης
Επιμέλεια Ήχου: Στέλιος Εφεντάκης