Ξεκινώντας από μια φωτογραφία και μια συνέντευξη με τον Γιώργο Μαρίνο που …δεν θυμάμαι!
Τετάρτη 11/03, 9 με 10 το βράδυ, στην εκπομπή του Γιώργου Τσάμπρα και στο Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7.
Τη φωτογραφία που βλέπετε σ’ αυτή την ανάρτηση, μού την έστειλε κάποια στιγμή στα νεότερα χρόνια ο Άγγελος Πυριόχος. Την πρώτη φορά που την είδα, ένοιωσα βαθιά έκπληξη. Γιατί; Ενώ θυμόμουν πολλά πράγματα από τον Γιώργο Μαρίνο επί σκηνής αλλά και τον Γιώργο Μαρίνο που γνώρισα με διάφορες αφορμές, δεν θυμόμουν ότι είχαμε κάνει συνέντευξη στον «Αθήνα 9.84» ! Και δεν το θυμάμαι, μέχρι σήμερα. Είναι μάλλον η μοναδική περίπτωση καλλιτέχνη – και μάλιστα τέτοιου μεγέθους – που μού έχει συμβεί κάτι τέτοιο. Δεν μπορώ να το δικαιολογήσω. Αλλά, έτσι είναι!
Μπορώ να αφηγηθώ πολλά από την παρουσία του Γιώργου Μαρίνου στη σκηνή της «Μέδουσας», από τα πρώτα χρόνια του ’80. Θυμάμαι, μία προς μία, τις φορές που τον συνάντησα, τις αφορμές, λόγια που ανταλλάξαμε ή απλά άκουσα από εκείνον… Αλλά τη συγκεκριμένη συνάντηση, καθόλου!
Από το πρωί που άκουσα την είδηση, διάβασα όσα περισσότερα μπορούσα απ’ αυτά που γράφτηκαν. Άκουσα και κάποια από όσα ειπώθηκαν… Έτσι κι αλλιώς, οι περισσότερες αναφορές των τελευταίων χρόνων στον Γιώργο Μαρίνο, είχαν ένα μυστήριο. Τα χρόνια τρέχουν γρήγορα… Έχουν περάσει λοιπόν 18 χρόνια από τις τελευταίες του εμφανίσεις στη σκηνή. Και έχουν περάσει … 65 ολόκληρα χρόνια από την πρώτη του παρουσία σε σκηνή θεάτρου αλλά με ρόλο τραγουδιστή. Ποιος θυμάται ότι τα πρώτα τραγούδια που είπε σε θεατρική σκηνή ήταν δυο τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη που μετά ηχογράφησαν για την δισκογραφία ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και η Μαίρη Λίντα; Μετά ήρθε η «Οδός ονείρων», ο Χατζιδάκις, οι μπουάτ στην Πλάκα… Ο Νίκος Δανίκας ο Παύλος Μάτεσις και οι «Ροζ προκηρύξεις». Τα «Μαθήματα δικτατορίας άνευ διδασκάλου» αμέσως μετά την μεταπολίτευση. Το «μμμ» της Νινής Ζαχά. Το «Αν κουραστείς απ’ τους ανθρώπους, κι είν’ όλα γύρω γκρεμισμένα / μην πας ταξίδι σ’ άλλους τόπους, έλα σε μένα». Το ‘γραψαν γι’ αυτόν ο Χατζιδάκις και ο Γκάτσος, αλλά δεν το τραγούδησε ποτέ στην δισκογραφία. Αντίθετα, είχε ηχογραφήσει το «Ήπια τα χείλη σου και χάνομαι» του Άκη Πάνου. Και χρόνια μετά, σ’ αυτό το δρόμο, τού έγραψε ένα τραγούδι ο Χρήστος Νικολόπουλος. Κάποια στιγμή – αρκετά νωρίς – βρέθηκαν με τον Σταμάτη Κραουνάκη : «Πέρασε ο καιρός, παιχνίδι αλλιώτικο που χάθηκε στο φως…» . «Παιδικά παιχνίδια» και παιχνίδια για μεγάλους : « Τι παράγει η Ελλάς, παιδιά;/ Χαφιεδισμό και πουτανιά/ Και κωλογάντζα…/ Και χαλβά Φαρσάλων, τραχανά/ Νταβατζιλίκι, ρουφιανιά και ρεβεράντζα». Ως τη στιγμή πού είπε «να φύγουν οι υποβολείς, να σβήσουνε κι οι προβολείς» – με τη συνδρομή του Δημήτρη Χόρν. «Ο χρόνος είναι ψεύτης», έτσι κι αλλιώς…
Η δισκογραφία ήταν πάντα ένα «παράλληλο σύμπαν» στη διαδρομή του Γιώργου Μαρίνου. Ίσως γι’ αυτό, δεν θυμούνται πολλοί την συνέχεια και την συνέπεια με την οποία την υπηρέτησε όλα αυτά τα χρόνια. Η εκπομπή περιλαμβάνει τραγούδια αλλά και παρλάτες. Όσα χωρέσουν σε μια ώρα… Κι ακόμη… μια συνομιλία με τον Παύλο Αγιαννίδη, που κάποια στιγμή αντιμετώπισε το ενδεχόμενο να προχωρήσει την αυτοβιογραφία που ήθελε να γράψει ο Γιώργος Μαρίνος.
Πάντα με την πεποίθηση και με στόχο ότι «Πρέπει να ξέρεις μηχανή να κόψεις μαύρα μάτια».