Η «ασύγκριτη ντιζέζ» Μαρίκα Νίνου στις αρχές του ’50
Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2026, 9 με 10 το βράδυ, στην εκπομπή του Γιώργου Τσάμπρα και στο Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7.
Σόλο, ντουέτα, διφωνίες με την Μαρίκα Νίνου, στα χρόνια του ’50. Με αφετηρία, τα «φεμινιστικά» τραγούδια λίγο πριν το τέλος: «Οι γυναίκες κρατάνε τα κλειδιά!» και «O κόσμος άλλαξε και πάρτε το χαμπάρι/ και η γυναίκα στο εξής θα κουμαντάρει/ ήρθε ο καιρός να φύγω πια απ’ τη ρουτίνα/ απ’ του συζύγου τη σκλαβιά κι απ’ την κουζίνα». Βέβαια την ίδια εκείνη εποχή, δεν είχε καμμιά αναστολή να φιλοσοφεί: «Τι μπελάς, το γυναικείο φύλο». Να κατακεραυνώνει «μια κότα παρδαλή/ μια κότα φαντασμένη» «που «για την ξένη τη φωλιά / ψοφάς ξεμυαλισμένη». Και να συμβουλεύει τον «κεφάτο κόκορα» – που «υποδύεται» ο Βασίλης Τσιτσάνης: «Αν με θέλεις κόκορά μου/ έλα πές το στην κυρά μου/ μη ζητάς αυγά να κάνω/ και στο δρόμο να τα χάνω. Δεν έχει καμμιά δυσκολία να κρατήσει αντρικό ρόλο: «Την κούρσα σου ‘χω αγκαζέ/ μ όλα τα μεγαλεία… έλα όπως είσαι!». Αλλά η δύναμη και η καρτερία, δεν έχει φύλο. Το αντιλαμβάνεσαι καθώς τραγουδά «Γεννήθηκα για να πονώ και για να τυραννιέμαι» ή «Γλυκοχαράζει ο αυγερινός / κι εγώ είμαι ακόμα ζωντανός» – πάλι λίγο πριν το τέλος.
Τραγούδια για τις σχέσεις των δύο φύλων, τραγούδια αγαπημένα που πάντα θέλουμε να ξανακούμε αλλά και τραγούδια που αξίζει να ανακαλύψουμε έστω και τόσα χρόνια μετά. Αναφορά και ακρόαση της Μαρίκας Νίνου, αυτές τις μέρες που συμπληρώθηκαν 69 χρόνια από τότε που έφυγε από τη ζωή ( 23 Φεβρουαρίου 1957).
ΣΗΜ: Τον χαρακτηρισμό «ασύγκριτη ντιζέζ» τον κλέψαμε από αυτή την διαφημιστική καταχώρηση εκείνης της εποχής. Με τη σκέψη σε όσες αφηγήσεις συγκλίνουν στην μοναδικότητα της Νίνου, στο πατάρι αλλά και στο στούντιο.
ΣΗΜ: Στη φωτογραφία της ανάρτησης, ο 28άχρονος Γιάννης Καραμπεσίνης του 1960, κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων του … «Επιτάφιου» του Μίκη Θεοδωράκη και του Γιάννη Ρίτσου με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση. Παίζοντας μπουζούκι, δίπλα στον Μανώλη Χιώτη.