Πέμπτη 27/11/25, 9 με 11 το βράδυ, στην εκπομπή του Γιώργου Τσάμπρα και στο Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7.
«Παίξε Χρήστο επειγόντως», «Βάρα μου το ντέφι», «Ανοίχτε τα τρελάδικα», «Τι τα θέλεις τα λεφτά»… Η δεκαετία του ’80, ήταν η εποχή που ηχογραφήθηκαν τα πιο γνωστά από τα τραγούδια που είπε η Ελένη Βιτάλη σε λαϊκούς δρόμους. Κάποια από αυτά, εξακολουθούν να ακούγονται και στα νεότερα χρόνια, όταν εκείνη συνδέεται περισσότερο με τα δικά της τραγούδια από «Το απέναντι μπαλκόνι». Η αφετηρία βέβαια, είναι πριν από όλα αυτά. Είναι την άνοιξη του 1970, που η …15άχρονη Ελένη Λαβίδα – το όνομα «Βιτάλη» θα έρθει τρία χρόνια αργότερα – ηχογραφεί δυο ζεϊμπέκικα κι ένα χασάπικο, γραμμένα από τον πατέρα της τον συνθέτη και σαντουριέρη Τάκη Λαβίδα. Μετά, αμέσως μετά την μεταπολίτευση, θα ‘ρθει το «Χωρίς δεκάρα» στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αλλά και οι δικές της εκτελέσεις στο «Τσαντιράκι» και τον «Καπετανάκη» , που θα ακουστούν περισσότερο από τους πρώτους της προσωπικούς δίσκους. Στα χρόνια του ’90 και του 2000, θα ακουστούν πολύ με τη φωνή της το «Μακριά μου να φύγεις» του Πάνου Γαβαλά, το «Ξενάκι είμαι και θα ‘ρθω» – η ματιά του Σταύρου Κουγιουμτζή στη δωδεκανησιακή μελωδία του γάμου, αλλά και η … «Φυσική ιστορία» του Τζίμη Πανούση και η πιο πρόσφατη ηχογράφησή της σ’ ένα παλιό λαϊκό τραγούδι, το «Συ μου χάραξες πορεία» του Απόστολου Καλδάρα, με την κιθάρα του Παναγιώτη Μάργαρη – τέλη του 2022.
Το θέμα μας είναι οι λαϊκές αναφορές που κατεγράφησαν με την Ελένη Βιτάλη, στα 55 χρόνια που μετράει φέτος στην δισκογραφία. Μπορεί βέβαια κάποιες από τις πιο παλιές εκτελέσεις, να μοιάζουν πολύ μακρινές για τα νεότερα δεδομένα. Μέσα από τα χρόνια, ακόμη και η έννοια του λαϊκού – με ή χωρίς εισαγωγικά – έχει διαφοροποιηθεί. Κάθε εποχή διαλέγει από τις προηγούμενες ότι τής ταιριάζει περισσότερο – η ιστορία όμως παραμένει ίδια. Και σ’ αυτήν ανατρέχουμε για τις επιλογές μας.
Πάντα με την πεποίθηση και με στόχο ότι «Πρέπει να ξέρεις μηχανή να κόψεις μαύρα μάτια».