Μάρα Τσικάρα

Κάποιος περνάει τραγουδώντας μέσα από την ποιητική συλλογή του Τέλλου Φίλη «Νύχτα, νύχτα πολύ…» (εκδόσεις ΠΟΛΙΣ, 2025).

Πόσο καλά γνωρίζουμε Γεωγραφία;

Πόσο καλά γνωρίζουμε Γεωγραφία;

Πόσο καλά γνωρίζουμε Γεωγραφία;

Γέφυρες χτίζει ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι, στα τραγούδια και στις σκέψεις του, στην πόλη που ζει και στην πόλη που ονειρεύεται.

«Το φαγητό είναι πολιτισμός, είναι παυσίλυπον, είναι μορφή τέχνης σε μπουκιές, είναι παράδοση, άυλη κληρονομιά, είναι το μαζί, το υπάρχω, το μοιράζομαι, το φαγητό είναι αλληλεγγύη».

Στο σημερινό επεισόδιο συμμετέχουν οι: Δημήτρης Παντόπουλος, Χρίστος Νταρακτσής, Γιώργος Φράγκογλου, Κώστας Μπαρμπάτσης. Την αφήγηση ξεκινά ο Δημήτρης Παντόπουλος με αγαπημένα του τραγούδια, έπειτα έρχονται σκυλάκια, δελφίνια, αλεπούδες, κουκουβάγιες κι όλη η φύση να κοιτάζεται μέσα από τον καθρέφτη του θεάτρου, καμιά φορά να παρεμβαίνει κιόλας. Ο Χρίστος Νταρακτσής μοιράζεται μαζί μας τις εντυπώσεις του από την παράσταση Πέρσες του Αισχύλου, σε μετάφραση Παναγιώτη Μουλλά και σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη, που παρακολούθησε στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου.

Με αφορμή ένα διήμερο (3&4 Ιουλίου) αφιερωμένο στη μελέτη του ουτιού στην πολιτιστική γειτονιά του δήμου Συκεών, συζητάμε με την ουτίστρια Μαρίνα Λιόντου Μωχάμεντ. Η Μαρίνα μας αφηγείται με λέξεις και μουσική στιγμές από τη ζωή της: από την πρώτη επαφή με το ούτι, τις σπουδές στην Άρτα και στο Ρόττερνταμ, τους μεϋχανέδες της Κωνσταντινούπολης με το Sinafi Trio, την επίσκεψη στο Σουδάν απ’ όπου κατάγεται, μέχρι τα μουσικά σχολεία στα οποία εργάζεται τα τελευταία χρόνια. Κάποια περνάει παίζοντας ούτι και μας παρασύρει σε ένα μοναδικό μουσικό ταξίδι.

Φόβος μη μείνεις «στην απ’ έξω». Φόβος μη σου γλιστρήσει το καλοκαίρι μέσα από τα χέρια. Φόβος μη χάσεις τη θέα από το παράθυρο.

«Είμαστε παζλ. Αυτό είναι το ωραίο. Να μαζεύουμε διάφορα ετερόκλητα κομματάκια και να τα συνθέτουμε. Είναι το δώρο της ζωής μας αυτό».

Κάποιος περνάει τραγουδώντας μέσα από τις σελίδες του βιβλίου «meta-κόσμος» του Δημήτριου Π. Νάσκου, εκδόσεις ΤΡΙ.ΕΝΑ πολιτισμού, 2026.

Απόπειρες προσαρμογής (ή όχι) σε μια ακόμα Δευτέρα... Με γκρίνιες, μουσική, ποιήματα και κελαϊδίσματα πουλιών που επιμένουν: δεν έχει καμία σημασία, δεν έχει καμία σημασία…

Κάποιος περνάει τραγουδώντας ρεμπέτικες καντάδες και ποιήματα του Παντελή Χατζηκυριάκου μέσα από τη συλλογή «Τζαμαρία και άλλα ποιήματα», εκδόσεις ΑΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ, 2026.

«Δωμάτια της ζωής και της αφήγησης, δωμάτια της μνήμης και της λήθης, δωμάτια με πρόσωπα, πράγματα, χρόνους και σκηνικά του εαυτού και της Ιστορίας, δωμάτια που μετεωρίζονται ανάμεσα στην αυτοβιογραφία και στην αυτομυθοπλασία».

Μουσική για να ξεγελάσει μια Δευτέρα και να καλοπιάσει έναν μήνα.

Διαβάτες που κοιτάζονται σε βιτρίνες, τραγούδια που κοιτάζουν το είδωλό τους. Καθρέφτες σαν παράθυρα, σαν πίνακες, ορχήστρες και ποιήματα.

Οι εικαστικοί Κική Παπαδημητρίου και Νίκος Ζάρρας μας προσκαλούν σήμερα Τρίτη 2.06, στις 19.00, στην πλατεία πολιτιστικής γειτονιάς του Δήμου Συκεών (κτίριο Ε29) για Ιστορίες Τέχνης στο Μικρό Σπιτάκι.

Κάποιος περνάει τραγουδώντας ψάχνοντας τρόπους επιβίωσης στη χώρα, στον εργασιακό χώρο, στην καθημερινότητα, στα όνειρα του, στη θεατρική πράξη.