Μια συνάντηση ενός μελωδικού διαβάτη με έναν «ερμητικά κλεισμένο μοναχοπεριπατητή που 'αγοράζει' από τον περίγυρο εικόνες ζωής», όπως αποκαλεί τον Θοδωρή Σαρηγκιόλη ο Θωμάς Κοροβίνης στον πρόλογο του βιβλίου.
Μάρα Τσικάρα
περισσοτερα
Με αφορμή την κυκλοφορία του σινγκλ “Αντίκα” συζητάμε με τον τραγουδοποιό Κώστα Κάππα για τον νέο δίσκο που έχει στα σκαριά.
Ο μουσικοσυνθέτης στιχουργός και τραγουδιστής Γιάννης Μήτσης μοιράζεται μελωδίες που τον σημάδεψαν, από τότε που ήταν παιδί στην Κρυόβρυση Ζαγοροχωρίων ως το σήμερα, στη Θεσσαλονίκη, με ενδιάμεσους σταθμούς τα Ιωάννινα, το Παρίσι κ.α.
Σημειώσεις ημερολογίου και φωτογραφίες ενός παντοπωλείου της Νότιας Χίου.
Πλανόδια μουσική που σαν σκυτάλη μεταφέρεται στους περαστικούς.
Μετά το τέλος μιας εκδρομής στα αρχαία θέατρα της χώρας με το τμήμα Θεάτρου του ΑΠΘ, συζητάμε με τον σκηνοθέτη Δαμιανό Κωνσταντινίδη.
Μέσα στους καθρέφτες βρίσκεται πολύς κόσμος.
Οι αόρατοι μας βλέπουν.
Οι ξεχασμένοι μας θυμούνται.
Μια συνάντηση στην 22η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης με τον συγγραφέα και δάσκαλο Μάριο Μάζαρη.
Ιστορίες για λύκους. Άγριους. Μοναχικούς. Θύματα.
Κάποιος περνάει τραγουδώντας μουσικούς συνειρμούς με αφορμή τα λόγια, τη μουσική, τους στίχους και την ποίηση του Παύλου Παυλίδη μέσα από το βιβλίο του «Αυτή είναι η γειτονιά μου σκύλε», εκδόσεις Καστανιώτη 2024.
Με αφορμή την παράσταση της ομάδας αυτοσχεδιαστικού θεάτρου playback «RU», την Πέμπτη 30.04 στο βιβλιοπωλείο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, συζητάμε με τους συντελεστές Μαρίνα Δερματά, Λία Ζωγράφου και Νίκο Πανδή.
Συζητάμε με τον Γιάννη Παλαμιώτη για το νέο του βιβλίο «Θεατροπληξία» (ΚΑΠΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ, 2026).
Διασχίζοντας το πρώτο κεφάλαιο από τα «Γενέθλια» της Ζωρζ Σαρή και τον «Μικρό Διάλογο» της Κάιης Τσιτσέλη μέσα από το συλλογικό έργο 18 κείμενα, εκδόσεις Κέδρος 1970.
Ένα μουσικό παιχνίδι ανάμεσα σε δυο χρονικά επιρρήματα.
Πέντε κύκλοι, 97 χωριά, πολλές κουβέντες, εικόνες, γλέντια, τραγούδια, αγκαλιές, χοροί, φύση και οι μηχανισμοί που ενεργοποιούνται για να επιστρέφει στην πόλη και στην πραγματικότητα.
Ο Κωστής Ζαφειράκης μπαίνει στον ρόλο κάποιου που περνάει τραγουδώντας.
Σκηνές που μπορεί να έχει ζήσει ή να έχει ονειρευτεί μπλεγμένες με ποιήματα άλλων.
Παλιά ημερολόγια, στίχοι, ήχοι και μυρωδιές άνοιξης και κατάνυξης.
Κι η μουσική ακολουθεί τα μεγάλα και τα μικρά δράματα, φτιάχνοντας τη δική της υπόκρουση στη μνήμη.
ΣΕΛΙΔΑ 1 ΑΠΟ 12