László Krasznahorkai

«Ήμασταν ένας ιδιαίτερος τύπος ενός σύγχρονου απατεώνα» ισχυρίζονται οι ήρωες μιας ραδιοφωνικής ταινίας που ψάχνουν να ορίσουν τα χαρακτηριστικά της ασωτείας ενώ αμφιταλαντεύονται αν θα καταφέρουν κάποτε να γίνουν οι άσωτοι που ονειρεύτηκαν. Πότε και πώς κάποιος θεωρείται άσωτος; Οι άσωτοι όταν επιστρέφουν στην πατρική εστία μένουν ή ξαναφεύγουν; Γιατί οι άνθρωποι λένε ιστορίες με ασώτους; Γιατί κάνουν ταινίες και γιατί αυτοκαταγράφονται στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, σχεδόν υποχρεωτικά; Οι άσωτοι δεν απαντούν σε ερωτήσεις: φεύγουν, χάνονται, πεθαίνουν, ερωτεύονται, αρρωσταίνουν, ξεχνάνε, ξαναθυμούνται, επιστρέφουν απροειδοποίητα πάντα. Αυτό που κάνει κάποιον άσωτο μήπως είναι η ανάγκη όσων μένουν πίσω να νιώθουν δικαιωμένοι; Παραγωγή-Παρουσίαση: Μενέλαος Καραμαγγιώλης

Οι ήρωες αυτής της ραδιοφωνικής ταινίας μαζεύτηκαν απηυδισμένοι -σιωπηρά ή μεγαλόφωνα- για να υπονομεύσουν, να υμνήσουν, να κριτικάρουν, να αμφισβητήσουν και να υποβάλλουν την ανάγκη της αναγέννησης που απαιτούν οι μέρες. Και δεν είναι μόνο ένα παλτό που αγκαλιάζει διαρκώς όσους νιώθουν μόνοι τα Χριστούγεννα (Niko...