ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΛΩΡΑΚΗΣ

Πρωινά, Τρίτο, 8:00 και σκέφτομαι σήμερα τις γιορτές που έρχονται. Τη φωτεινή, μαγική πλευρά τους αλλά και την άλλη την πιο δύσκολη, εκεί που υπάρχουν πόλεμοι, θλίψη και πόνος. Έρχεται πάντα στο μυαλό μου ο Παπαδιαμάντης κι εκείνες οι σκέψεις του Μπάρμπα Γιαννιού του Έρωντα από το διήγημα “Έρω...

Πρωινά, Τρίτο, 8:00 και σκέφτομαι σήμερα τις γιορτές που έρχονται. Τη φωτεινή, μαγική πλευρά τους αλλά και την άλλη την πιο δύσκολη, εκεί που υπάρχουν πόλεμοι, θλίψη και πόνος. Έρχεται πάντα στο μυαλό μου ο Παπαδιαμάντης κι εκείνες οι σκέψεις του Μπάρμπα Γιαννιού του Έρωντα από το διήγημα “Έρω...

Πρωινά, Τρίτο, 8:00 και παρότι είμαστε στον Δεκέμβρη – ή ενδεχομένως ακριβώς γι αυτό- νοσταλγώ την πατρίδα μου, το νησί που όχι εγώ αλλά ο πατέρας μου γεννήθηκε, τη Νάξο. Διαβάζω αυτόν τον καιρό ξανά το “Αλεξανδρινό Κουαρτέτο” του Λώρενς Ντάρελ αλλά ανατρέχω και στα “Ελληνικά Νησιά” του: “Η μικρή λευκή πόλη υψώνεται κομψά και αρμονικά στην κορυφή του λόφου όπου βρίσκεται το κάστρο (στην πασιφανή θέση μιας αρχαίας ακρόπολης). Επίσης θα δεις έναν κυκεώνα στενών, εκτυφλωτικών δρόμων και εκκλησιών που έχουν ασπριστεί πιο λευκά κι απ’ το λευκό με αλλεπάλληλα χέρια ασβέστη. Η μητρόπολη δεν είναι κάτι το αξέχαστο, ... Read more

Πρωινά, Τρίτο, 8:00 και παρότι είμαστε στον Δεκέμβρη – ή ενδεχομένως ακριβώς γι αυτό- νοσταλγώ την πατρίδα μου, το νησί που όχι εγώ αλλά ο πατέρας μου γεννήθηκε, τη Νάξο. Διαβάζω αυτόν τον καιρό ξανά το “Αλεξανδρινό Κουαρτέτο” του Λώρενς Ντάρελ αλλά ανατρέχω και στα “Ελληνικά Νησιά” του: “Η μικρή λευκή πόλη υψώνεται κομψά και αρμονικά στην κορυφή του λόφου όπου βρίσκεται το κάστρο (στην πασιφανή θέση μιας αρχαίας ακρόπολης). Επίσης θα δεις έναν κυκεώνα στενών, εκτυφλωτικών δρόμων και εκκλησιών που έχουν ασπριστεί πιο λευκά κι απ’ το λευκό με αλλεπάλληλα χέρια ασβέστη. Η μητρόπολη δεν είναι κάτι το αξέχαστο, ... Read more

Πρωινά, Τρίτο, 8:00 και παρότι είμαστε στον Δεκέμβρη – ή ενδεχομένως ακριβώς γι αυτό- νοσταλγώ την πατρίδα μου, το νησί που όχι εγώ αλλά ο πατέρας μου γεννήθηκε, τη Νάξο. Διαβάζω αυτόν τον καιρό ξανά το “Αλεξανδρινό Κουαρτέτο” του Λώρενς Ντάρελ αλλά ανατρέχω και στα “Ελληνικά Νησιά” του: “Η μικρή λευκή πόλη υψώνεται κομψά και αρμονικά στην κορυφή του λόφου όπου βρίσκεται το κάστρο (στην πασιφανή θέση μιας αρχαίας ακρόπολης). Επίσης θα δεις έναν κυκεώνα στενών, εκτυφλωτικών δρόμων και εκκλησιών που έχουν ασπριστεί πιο λευκά κι απ’ το λευκό με αλλεπάλληλα χέρια ασβέστη. Η μητρόπολη δεν είναι κάτι το αξέχαστο, ... Read more

Πρωινά, Τρίτο, 8:00 και παρότι είμαστε στον Δεκέμβρη – ή ενδεχομένως ακριβώς γι αυτό- νοσταλγώ την πατρίδα μου, το νησί που όχι εγώ αλλά ο πατέρας μου γεννήθηκε, τη Νάξο. Διαβάζω αυτόν τον καιρό ξανά το “Αλεξανδρινό Κουαρτέτο” του Λώρενς Ντάρελ αλλά ανατρέχω και στα “Ελληνικά Νησιά” του: “Η μικρή λευκή πόλη υψώνεται κομψά και αρμονικά στην κορυφή του λόφου όπου βρίσκεται το κάστρο (στην πασιφανή θέση μιας αρχαίας ακρόπολης). Επίσης θα δεις έναν κυκεώνα στενών, εκτυφλωτικών δρόμων και εκκλησιών που έχουν ασπριστεί πιο λευκά κι απ’ το λευκό με αλλεπάλληλα χέρια ασβέστη. Η μητρόπολη δεν είναι κάτι το αξέχαστο, ... Read more

Πρωινά, Τρίτο, 8:00 και παρότι είμαστε στον Δεκέμβρη - ή ενδεχομένως ακριβώς γι αυτό- νοσταλγώ την πατρίδα μου, το νησί που όχι εγώ αλλά ο πατέρας μου γεννήθηκε, τη Νάξο. Διαβάζω αυτόν τον καιρό ξανά το “Αλεξανδρινό Κουαρτέτο” του Λώρενς Ντάρελ αλλά ανατρέχω και στα “Ελληνικά Νησιά” του: “Η μικρή λε...

Πρωινά, Τρίτο, 8:00 και σήμερα επιστρέφω στα ζητήματα της Γραφής. Περάσαμε μερικές πολύ ζεστές εβδομάδες Εξομολογητικής Γραφής στο λογοτεχνικό εργαστήριο του Βιβλιοκαφέ Σαίξπηρ στη Νέα Σμύρνη κι ετοιμαζόμαστε για περισσότερες περιπέτειες μετά τις γιορτές, εκεί αλλά και αλλού. Υποστήριζα πάντα στα εργαστήρια...

Πρωινά, Τρίτο, 8:00 και σήμερα επιστρέφω στα ζητήματα της Γραφής. Περάσαμε μερικές πολύ ζεστές εβδομάδες Εξομολογητικής Γραφής στο λογοτεχνικό εργαστήριο του Βιβλιοκαφέ Σαίξπηρ στη Νέα Σμύρνη κι ετοιμαζόμαστε για περισσότερες περιπέτειες μετά τις γιορτές, εκεί αλλά και αλλού. Υποστήριζα πάντα στα εργαστήρια...

Πρωινά, Τρίτο, 8:00 και σήμερα επιστρέφω στα ζητήματα της Γραφής. Περάσαμε μερικές πολύ ζεστές εβδομάδες Εξομολογητικής Γραφής στο λογοτεχνικό εργαστήριο του Βιβλιοκαφέ Σαίξπηρ στη Νέα Σμύρνη κι ετοιμαζόμαστε για περισσότερες περιπέτειες μετά τις γιορτές, εκεί αλλά και αλλού. Υποστήριζα πάντα στα εργαστήρια...

Πρωινά, Τρίτο, 8:00 και σήμερα επιστρέφω στα ζητήματα της Γραφής. Περάσαμε μερικές πολύ ζεστές εβδομάδες Εξομολογητικής Γραφής στο λογοτεχνικό εργαστήριο του Βιβλιοκαφέ Σαίξπηρ στη Νέα Σμύρνη κι ετοιμαζόμαστε για περισσότερες περιπέτειες μετά τις γιορτές, εκεί αλλά και αλλού. Υποστήριζα πάντα στα εργαστήρια...

Πρωινά, Τρίτο, 8:00 και σήμερα επιστρέφω στα ζητήματα της Γραφής. Περάσαμε μερικές πολύ ζεστές εβδομάδες Εξομολογητικής Γραφής στο λογοτεχνικό εργαστήριο του Βιβλιοκαφέ Σαίξπηρ στη Νέα Σμύρνη κι ετοιμαζόμαστε για περισσότερες περιπέτειες μετά τις γιορτές, εκεί αλλά και αλλού. Υποστήριζα πάντα στα εργαστήρια...

Πρωινά, Τρίτο, 8:00 και ύστερα από ένα παράξενο πρωινό όνειρο σκέφτομαι πόσο κοντά έφερνε τη μουσική με τα όνειρα ο Ελύτης. Διαβάζω -για άλλη μια φορά- στα “Ανοιχτά Χαρτιά”: “Σ’ ένα κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα, ξυπνητός ήμουν το βιολί. Στον ύπνο μου ήμουν όλα τα άλλα όργανα, που ακολουθο...

Πρωινά, Τρίτο, 8:00 και ύστερα από ένα παράξενο πρωινό όνειρο σκέφτομαι πόσο κοντά έφερνε τη μουσική με τα όνειρα ο Ελύτης. Διαβάζω -για άλλη μια φορά- στα “Ανοιχτά Χαρτιά”: “Σ’ ένα κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα, ξυπνητός ήμουν το βιολί. Στον ύπνο μου ήμουν όλα τα άλλα όργανα, που ακολουθο...

Πρωινά, Τρίτο, 8:00 και ύστερα από ένα παράξενο πρωινό όνειρο σκέφτομαι πόσο κοντά έφερνε τη μουσική με τα όνειρα ο Ελύτης. Διαβάζω -για άλλη μια φορά- στα “Ανοιχτά Χαρτιά”: “Σ’ ένα κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα, ξυπνητός ήμουν το βιολί. Στον ύπνο μου ήμουν όλα τα άλλα όργανα, που ακολουθο...

Πρωινά, Τρίτο, 8:00 και ύστερα από ένα παράξενο πρωινό όνειρο σκέφτομαι πόσο κοντά έφερνε τη μουσική με τα όνειρα ο Ελύτης. Διαβάζω -για άλλη μια φορά- στα “Ανοιχτά Χαρτιά”: “Σ’ ένα κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα, ξυπνητός ήμουν το βιολί. Στον ύπνο μου ήμουν όλα τα άλλα όργανα, που ακολουθο...

Πρωινά, Τρίτο, 8:00 και ύστερα από ένα παράξενο πρωινό όνειρο σκέφτομαι πόσο κοντά έφερνε τη μουσική με τα όνειρα ο Ελύτης. Διαβάζω -για άλλη μια φορά- στα “Ανοιχτά Χαρτιά”: “Σ’ ένα κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα, ξυπνητός ήμουν το βιολί. Στον ύπνο μου ήμουν όλα τα άλλα όργανα, που ακολουθο...

Πρωινά, Τρίτο, 8:00 και σκέφτομαι ότι έχω πολύ καιρό να φύγω από την πόλη μου και να ταξιδέψω σε κάποια άλλη, της Ευρώπης ας πούμε. Διαβάζω (ξανά) τις “Αόρατες Πόλεις” του Ίταλο Καλβίνο και σκέφτομαι τις… ορατές πόλεις που έχω αγαπήσει: “Σκεφτόταν τους ατμούς που θαμπώνουν την επιφάνεια της θάλασσας και τις οροσειρές που όταν διαλύονται αφήνουν τον αέρα στεγνό και διάφανο αποκαλύπτοντας μακρινές πολιτείες. Ήταν πέρα από εκείνο το παραπέτασμα των φτερωτών διαθέσεων που το βλέμμα του ήθελε να φτάσει: το σχήμα των πραγμάτων διακρίνεται καλύτερα από μακριά” (εκδ. Καστανιώτη, μετ. Ανταίος Χρυσοστομίδης). Το σχήμα των πραγμάτων, διακρίνεται καλύτερα ... Read more