[ Σε μια περίφημη σελίδα του Μπλέηκ, η τίγρη παρουσιάζεται σα μια φωτιά που αστραποφέγγει και σαν αιώνιο αρχέτυπο του Κακού- εγώ προτιμώ εκείνη τη φράση του Τσέστερτον, που τη θέλει σύμβολο τρομερής κομψότητας…Η τίγρη πάντα με γοήτευε. Σαν ήμουνα παιδί, θυμάμαι, πέρναγα ώρες ατέλειωτες μπροστά σ’ ένα ορισμένο κλουβί του Ζωολογικού Κήπου: τα’ άλλα δεν μ’ ενδιέφεραν. Αξιολογούσα τις εγκυκλοπαίδειες και τα βιβλία της φυσικής ιστορίας απ’ τον τρόπο που είχαν εικονογραφήσει τις τίγρεις. Κι όταν μου αποκαλύφθηκαν τα «Jungle Books», διόλου δεν μου άρεσε που ο Σηρ Χαν, ο τίγρης, ήταν ο εχθρός του ήρωα. Από τότε αυτός ο παράξενος έρωτας δεν μ’ εγκατέλειψε ποτέ. Επέζησε ακόμα κι απ’ την παράδοξη επιθυμία μου να γίνω κυνηγός κι απ’ την κοινή ανθρώπινη αστάθεια…
Στα τέλη του 1904, άκουσα πώς στην επαρχία του Δέλτα του Γάγγη είχαν ανακαλύψει μια γαλάζια παραλλαγή του είδους…
Όταν έφτασα, τελείωνε η περίοδος των βροχών. Το χωριό ήταν φωλιασμένο στα ριζά ενός λόφου –που μου γέννησε μιαν αίσθηση πλάτους, παρά ύψους – και το έζωνε απειλητικά μια σκουρόχρωμη ζούγκλα…]
Ο ήρωας, καθηγητής λογικής σε πανεπιστήμιο, αναζητά στη Λαχόρη της Ινδίας τις μυστηριώδεις «γαλάζιες τίγρεις» του τίτλου, αλλά τελικά έρχεται αντιμέτωπος με μια παράδοξη συλλογή από μικρές γαλάζιες πέτρες που πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα όταν δεν τις κοιτάζει κανείς.
Η τίγρη αποτελεί ένα από τα πιο εμβληματικά, προσωπικά μοτίβα στο έργο του Xόρχε Λουίς Μπόρχες συμβολίζοντας την ομορφιά, τη βιαιότητα, τον χρόνο και το αδιαπέραστο μυστήριο του σύμπαντος.
Καθώς ο συγγραφέας οδηγούνταν σταδιακά στην πλήρη τύφλωση, η εικόνα της τίγρης, ιδιαίτερα το «χρυσαφένιο» της χρώμα, έγινε αντικείμενο βαθιάς νοσταλγίας.
Σε γνωστό του απόφθεγμα, ο Μπόρχες συνοψίζει τη σχέση του με το θηρίο και τον χρόνο: «Ο χρόνος είναι η τίγρη που με καταβροχθίζει, αλλά εγώ είμαι η τίγρη», εκφράζοντας την αιώνια πάλη του ανθρώπου με τη μοίρα και την ίδια του την καταστροφή.
Στο ποίημά του για τον Σπινόζα, ο Μπόρχες γράφει ότι η πέτρα θέλει να είναι αιωνίως πέτρα, αντιπροσωπεύοντας την καθαρή, αδιάψευστη ύπαρξη χωρίς την ανθρώπινη αγωνία.
Ακούμε:
- Gary Burton & Chick Corea
- Piotr Kurek
- Amaro Freitas
- Ravi Shankar & Phillip Glass
- Yazz Kaz
- Dastan Ensemble
- Wadada Leo Smith &Qasim Naqvi & Andrew Cyrille
- Heitor Villa Lobos
- Johannes Brahms
- Irena & Vojtěch Havlovi
Αφήγηση, επιμέλεια μουσικής : Αφροδίτη Κοσμά
*Χόρχε Λουίς Μπόρχες : Ρόδινο και γαλάζιο
Μτφ: Αχιλλέας Κυριακίδης
Εκδόσεις Ύψιλον
Αθήνα, 1982
![Julio Cortazar – Κουτσό [ΙΙ] | Σάββατο 22 Αυγούστου 2026](https://www.ertecho.gr/wp-content/uploads/2026/08/20260815-kosmamelani-400x400.png)
