Tο καλοκαίρι του 1956 ο Sonny Rollins ήταν μέλος του θρυλικού κουιντέτου του Clifford Brown και του Max Roach όταν μπήκε στο στούντιο της Prestige στη Νέα Υόρκη για να ηχογραφήσει ένα album με τίτλο συμβολικό, γεμάτο αυτοπεποίθηση και δυναμισμό: το “Saxophone Colossus”. Και περί αυτού ακριβώς πρόκειται. Ένα από τα καλύτερα jazz album. Μαζί του ήταν ο Tommy Flanagan στο πιάνο, ο Doug Watkins στο μπάσο και ο Max Roach στα ντραμς.
Ο Sonny Rollins είναι ένας ζωντανός μύθος της μουσικής. Έρχεται από την εποχή που η jazz ήταν όπλο σε έναν αγώνα αξιοπρέπειας και σεβασμού. Έχοντας ζήσει την γέννηση του bebop πλάι σε μουσικούς όπως ο Coleman Hawkins και ο Charlie Parker, έγινε ένας από τους καλύτερος σαξοφωνίστες, ένας κολοσσός του σαξοφώνου. Δημιούργησε το δικό του στιλ παιξίματος, αποτέλεσμα σκληρής προπόνησης, σχεδόν ασκητικής, με την οποία ασκητική ως τρόπο ζωής και σκέψης φλέρταρε συχνά στη ζωή του. Αποσυρόταν για μεγάλα διαστήματα για να ξαναβρεί τον εαυτό του και να αποτοξινωθεί. Δύσκολες εποχές: black power, jazz ακτιβισμός, ρατσισμός, δολοφονίες, εξεγέρσεις… το σαξόφωνό του μιλάει για όλα όσα έζησε στη ρατσιστική Αμερική αλλά και για όλα εκείνα που προσδοκούσε. Ακούς ας πούμε, το ακούτε τώρα, το υπέροχο “St.Thomas”, μία μελωδία calypso από την Καραϊβική απ’ όπου κατάγεται ο Rollins, και νιώθεις ότι ο αέρας που φυσάει στο σαξόφωνό του πρέπει να είναι διαφορετικός από αυτόν που αναπνέουμε εγώ και εσείς.
Το “Saxophone Colossus” είναι ένα άλμπουμ γεμάτο από πρωτότυπες συνθέσεις του Sonny Rollins, η μία πιο εξαίσια από την άλλη. Μαγικό σε αίσθηση και απόλυτα ψυχαγωγικό όποια στιγμή κι αν το ακούσεις. Όπως σε αυτό εδώ το κομμάτι, το “Strode rode”.
Όταν με αφορμή την πρώτη του εμφάνιση στην Ελλάδα τον ρώτησα για την τζαζ ο Sonny Rollins μου απάντησε το εξής: «Το ωραίο με την jazz είναι ότι ακόμη και όταν παίζεις το ίδιο κομμάτι είναι πάντα διαφορετικό. Αυτό είναι που την κάνει σπουδαία μουσική. Είναι σαν τη ζωή, πάντοτε διαφορετική. Τη μία μέρα βρέχει, την άλλη έχει συννεφιά, την επομένη χιονίζει… αυτό είναι και η τζαζ και την αγαπάω όπως αγαπάω τη ζωή και τη φύση. Η τζαζ είναι μία φυσική διαδικασία.
Τα άλμπουμ που έγραψαν την ιστορία της jazz.
Ένα βλέμμα στην πιο περιπετειώδη μουσική, μέσα από τα σημαντικότερα τζαζ άλμπουμ.
Από τον Λεωνίδα Αντωνόπουλο.
