Τις περισσότερες φορές η ιστορία γράφεται την ώρα που δεν το περιμένεις και συχνά δεν είναι Ιστορία με γιώτα κεφαλαίο. Αυτό το άλμπουμ, το “Milestones” του Miles Davis, ηχογραφήθηκε μόλις ένα χρόνο πριν το θρυλικό “Kind Of Blue”, το οποίο θεωρείται το κορυφαίο jazz album όλων των εποχών. Aν είναι πράγματι έτσι, τότε δικαιούμαστε να υποθέσουμε ότι το “Milestones” πρέπει να είναι το δεύτερο καλύτερο jazz album όλων των εποχών.
Συχνά, το “Milestones” αναφέρεται ως ένας μεταβατικός δίσκος επειδή η φυσική του συνέχεια ήταν πράγματι μεγαλειώδης και αποθεώθηκε τόσο πολύ και από τόσο πολλούς, αλλά αυτό αδικεί το “Milestones”. Την Άνοιξη του 1958 ο Miles βρισκόταν σε φάση ψαξίματος. Είχε κουραστεί από τα τραβήγματα που είχαν οι μουσικοί του με τα ναρκωτικά, είχε πρόσφατα επιστρέψει θριαμβευτικά από τη Γαλλία ερωτευμένος και έχοντας γλυκαθεί από την ελευθερία που του έδωσε ο σκηνοθέτης Λουί Μαλ για να γράψει το soundtrack του φιλμ νουάρ «Ασανσέρ για Δολοφόνους», δοκίμασε λοιπόν το επόμενο βήμα στην νέα του εταιρία την Columbia, και έφερε στο στούντιο 5 μουσικούς με τους οποίους είχε δουλέψει και στο παρελθόν: τους σαξοφωνίστες John Coltrane και Cannonball Adderley, τον πιανίστα Red Garland τον μπασίστα Paul Chambers και τον Phily Jo Jones στα drums. Τίποτα δεν προδίκαζε τη συνέχεια: δεν υπήρχαν στάνταρ και γενικά το υλικό που τους παρουσίασε ο Miles ήταν δύσκολο και προκλητικό. Η τζαζ όμως έχει αποδείξει ότι την αξία την δίνουν οι μουσικοί και όχι οι νότες. Και ο Miles με τον John Coltrane, την Άνοιξη του ’58 έστρωσαν τον δρόμο για να έρθει και να πατήσει το “Kind Of Blue”, με ένα από τα καλύτερα κομμάτια που ηχογραφήθηκαν ποτέ, το “Milestones”.
Με το άλμπουμ “Milestones” αρχίζει και η modal περίοδος της jazz, δηλαδή η φάση στην οποία η μουσική απαλλάσσεται από τις εναλλαγές των συγχορδιών, βασίζεται σε τροπικές κλίμακες, όπως η μουσική της Aνατολής, και σε συνεχείς αυτοσχεδιασμούς. «Mε αυτό τον τρόπο μπορείς να παίζεις για πάντα, έλεγε ο Miles, και η πρόκληση είναι να δεις πόσο εφευρετικός μπορείς να γίνεις». Ευτυχώς, ούτε εκείνος ούτε κάποιος από τις φοβερούς αυτούς μουσικούς είχε τέτοια προβλήματα.
Τα άλμπουμ που έγραψαν την ιστορία της jazz.
Ένα βλέμμα στην πιο περιπετειώδη μουσική, μέσα από τα σημαντικότερα τζαζ άλμπουμ.
Από τον Λεωνίδα Αντωνόπουλο.
