Βίκυ Μοσχολιού – Αντώνης Καλογιάννης : Ένας δίσκος, μια ιστορία, μια εποχή – Κυκλοφορία : 1972
Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου, 9 με 10 το βράδυ, στην εκπομπή του Γιώργου Τσάμπρα και στο Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7.
Το «Άσπρα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε / καραβάκια στο Αιγαίο δε με παίρνετε καλέ!» ήταν μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες για τον Δήμο Μούτση, τον Γιάννη Λογοθέτη και την Βίκυ Μοσχολιού, την εποχή που πρωτοκυκλοφόρησε. Τέλη του 1972. Γνώρισε απανωτές επανεκτελέσεις από τις περισσότερες νεότερες – τότε – τραγουδίστριες. Ακουγόταν με τη φόρα της άμεσης και μεγάλης αποδοχής για περισσότερο από ένα χρόνο αλλά και στις δεκαετίες που μεσολάβησαν πάντα ήταν ένα πλατιά αποδεκτό φωτεινό τραγούδι… Η επιτυχία αυτή ωστόσο, ήρθε μετά από μια δισκογραφική αποτυχία του συνθέτη αλλά και την χλιαρή αποδοχή μιας θεατρικής παράστασης – που και τα δυο είχαν ως βάση τη συμπλήρωση – τότε – 50 χρόνων από την Μικρασιατική καταστροφή. Ο δίσκος, ήταν ο … «Άγιος Φεβρουάριος»! Όταν πρωτοκυκλοφόρησε, τον Φεβρουάριο του 1972, η αρχική αδιαφορία του κοινού, προβλημάτισε και τον δημιουργό και την εταιρία παραγωγής. Παρ’ όλα αυτά, τον Μάιο εκείνης της χρονιάς, ανεβαίνει στο θέατρο μια παράσταση που έχει να κάνει και πάλι με τα 50 χρόνια από την Μικρασιατική καταστροφή. Τίτλος : «50 χρόνια δάκρυα, 50 χρόνια γέλιο». Γι’ αυτήν ο Μούτσης, γράφει καινούργια τραγούδια αλλά χρησιμοποιεί και κάποια από τα τραγούδια του «Αγιου Φεβρουάριου». Τα ερμηνεύει στη σκηνή του θεάτρου η τραγουδίστρια του «Άγιου Φεβρουάριου», η Πετρή Σαλπέα. Παρουσιάζονται όμως με την ίδια και σε μπουάτ στην Πλάκα – με την συμμετοχή του Αντώνη Καλογιάννη, που μόλις έχει επιστρέψει και έχει εγκλωβιστεί στην Ελλάδα, με το «βάρος» του ερμηνευτή του Μίκη Θεοδωράκη. Η παράσταση θα βγάλει το καλοκαίρι χωρίς ιδιαίτερη αποδοχή… Κάπως συγκρατημένα – με δεδομένη και την «αποτυχία» του προηγούμενου δίσκου – ετοιμάζεται και μια δισκογραφική έκδοση με τα τραγούδια της. Και τότε, γεννιέται η επιλογή που ίσως αλλάξει τα δεδομένα… Η Βίκυ Μοσχολιού. Τα προηγούμενα χρόνια, είναι το πρώτο όνομα στα μεγάλα λαϊκά κέντρα της εποχής. Στη «Νεράιδα» και στο «Καν καν». Το καλοκαίρι του ’72, συνεργάζεται ξανά μετά από χρόνια με τον Γιώργο Ζαμπέτα. Και στον «Κυρ Αντώνη» στην παραλία αλλά και στη δισκογραφία, με τον «Αλήτη» και άλλα τραγούδια. Κι αμέσως μετά, επιλέγει να έρθει στην Πλάκα και να εμφανιστεί στη μπουάτ «ΖΟΟΜ», με τον Δήμο Μούτση στην επιμέλεια του προγράμματος. Μια παράλληλη δισκογραφική συνεργασία, σαφώς και μεγεθύνει το νέο τους εγχείρημα. Ο δίσκος από τα «50 χρόνια δάκρυα, 50 χρόνια γέλιο», δεν θα βγει ποτέ. Με μερικά από τα τραγούδια του αλλά και κάποια ακόμη, θα γεννηθεί ο «Συνοικισμός Α». Και θα αποτελέσει τότε μια από τις μεγαλύτερες άμεσες εμπορικές επιτυχίες και για τον Μούτση και για την Μοσχολιού.
Στη σειρά λοιπόν που – όπως λέμε πάντα – ακούμε ολόκληρους μεγάλους δίσκους, σαν να βάζαμε στο πικ απ έναν παλιό δίσκο βινυλίου, ακούμε τα τραγούδια του δίσκου του Δήμου Μούτση «Συνοικισμός Α». Με στίχους του Γιάννη Λογοθέτη, του Βαγγέλη Γκούφα, του Μάνου Ελευθερίου, της Βαρβάρας Τσιμπούλη και του Νίκου Γκάτσου. Τραγουδούν : Βίκυ Μοσχολιού και Αντώνης Καλογιάννης. Και φυσικά μιλάμε για την ιστορία τους τότε αλλά και στα χρόνια που ακολούθησαν. Πάντα με την πεποίθηση και με στόχο ότι «Πρέπει να ξέρεις μηχανή να κόψεις μαύρα μάτια».