Η Λίτσα Διαμάντη του 1973-74
Τραγουδά Άκη Πάνου, Γιώργο Κατσαρό, Λυκούργο Μαρκέα
Πέμπτη 7 Μαΐου, 9 με 10 το βράδυ, στην εκπομπή του Γιώργου Τσάμπρα και στο Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7.
Οι προηγούμενες – και πρώτες – μεγάλες επιτυχίες της, ήταν οι «Συννεφιές» του Μητσάκη, το «Δεν υπάρχει ευτυχία» του Κατσαρού και το «Νύχτα στάσου» του Νικολόπουλου. Έχει κυκλοφορήσει μόλις δύο προσωπικούς δίσκους, έχει συμμετάσχει σε λίγους δίσκους συνθετών (Λεοντής, Λοίζος, Σέμπος αλλά και Κατσαρός, Μαρκέας) έχει ηχογραφήσει αρκετά 45άρια και έχει κάνει πολλά σεγόντα στον Καζαντζίδη, στον Τσετίνη, στον Παπαδάκη, τον Ευσταθίου, στον Πάριο αλλά και στον Πρόδρομο Τσαουσάκη. Ο τρίτος προσωπικός της δίσκος, κυκλοφορεί το 1974: «Λίτσα Διαμάντη 3». Περιλαμβάνει τρία από τα τέσσερα όλα κι όλα τραγούδια του Άκη Πάνου που έχει τραγουδήσει τότε και έχουν μπει στον δίσκο του «Αλήθειες». Αλλά και τραγούδια που έχει πει στους δίσκους «13 περιπτώσεις» του Γιώργου Κατσαρού και «Ανθρώπινα και καθημερινά» του Λυκούργου Μαρκέα – που και οι δυο έχουν στίχους του Πυθαγόρα.
Είναι αρκετά χρόνια τότε που η Διαμάντη είναι βασικό γυναικείο όνομα στη «Νεράιδα» στην παραλία, με ιδιοκτήτρια την Παμέλα, μαέστρο τον Κατσαρό, πρώτα ονόματα τον Καλατζή και τον Μπιθικώτση αλλά και με τον Πάριο – σχετικά νέο ακόμη – στο σχήμα. Με πελάτες όλη την κοσμική Αθήνα της εποχής αλλά και με διάσημους επισκέπτες : «Τρείς φορές τη βδομάδα ερχόταν ο Ωνάσης με την Τζάκι… Αλλά και ο Στήβ Μάκ Κουήν, ο Ρίτσαρτ Μπάρντον, ο Ομάρ Σαρίφ» περιγράφει χρόνια μετά. Είναι τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του «ελαφρολαικού» τραγουδιού που διαμορφώνεται στις αρχές του ‘70. Το μπουζούκι κρατάει κεντρικό ρόλο ακόμα και σε μελωδίες που δεν τού ταιριάζουν. Και το κοινό, δεν έχει ιδιαίτερη σχέση με το λαϊκό κοινό των προηγούμενων δεκαετιών. Αμέσως μετά, θα έρθουν τα «σλόγκαν» τύπου «Όχι θα κάτσω να σκάσω» – μιας και μιλάμε για τη Διαμάντη – οι ολόκληροι μεγάλοι δίσκοι με καινούργια τραγούδια και η …μεταπολίτευση!
Στην εκπομπή ακούμε τα τραγούδια που αντέχουν ακόμη αλλά και τραγούδια που ζωγραφίζουν ή θυμίζουν σε κάποιους εκείνη την εποχή.
Πάντα με την πεποίθηση και με στόχο ότι «Πρέπει να ξέρεις μηχανή να κόψεις μαύρα μάτια».
ΣΗΜ : Στη φωτογραφία της ανάρτησης, το εξώφυλλο του δίσκου «Λίτσα Διαμάντη Νο 3»