Σήμερα στις «Ιστορίες Κλασικού Ραδιοφώνου», με τον Παντελή Σιβρή: Ήταν 1973 φθινόπωρο, μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου και στα σινεμά φιγουράριζε η νέα ταινία του James Bond. Ο τίτλος της «Ζήσε, κι’άσε τους άλλους να πεθάνουν» (Live and let die), έμοιαζε με ειρωνεία!
Την περασμένη Κυριακή, μείναμε στον παλμό και το πάθος του αυθεντικού ντοκουμέντου που παρουσιάσαμε από την επέτειο του 1977 και αφήσαμε στην άκρη τη ζωή . Το ’73, ενώ η παλιά χούντα έπεφτε και η νέα ερχόταν, οι άνθρωποι συνέχισαν να ζούν την καθημερινότητα τους, με φόντο τον απόηχο των γεγονότων, τον φόβο και τον στρατιωτικό νόμο…
Μετά από 52 χρόνια, σκέψεις και μικρές ιστορίες με εφηβική ματιά, ίσως ασήμαντες για κάποιους, με «soundtrack» μουσικές και τραγούδια γύρω από εκείνη την εποχή, που έρχονταν στ’αυτιά μας από παντού…
Στις φωτογραφίες, η πλατεία Ομονοίας το 1973 με το συντριβάνι στη μέση και δίπλα ενδεικτικά από το «soundtrack» της εποχής : Τα «Μικροαστικά» του Λουκιανού, ο Καλογιάννης, η Roberta Flack, ο Σαββόπουλος, James Bond «Ζήσε, κι’άσε τους άλλους να πεθάνουν» (Live and let die), Sir Bithi, «Μεγιεμελέ» – Φίλιππος Νικολάου, Μοσχολιού, Μαρινέλλα, «Η γειτονιά μας» και ο Ζαμπέτας.