Κάπου μεταξύ άνοιξης και κατάνυξης, κάποιος περνάει και τραγουδάει αυτά που βλέπει γύρω του, αυτά που θυμάται, αυτά που νιώθει αυτές τις μικρές μεγάλες μέρες.
Συναρμολογεί τη Μεγάλη Εβδομάδα με δικά του κομμάτια, με όνειρα νησιών και εξοχής, ιστορίες από το μουσείο του Χρόνου Που Υπήρξε, με δανεικά βίντεο, ποιήματα και έθιμα.