Ο ξεναγός Κωνσταντίνος Σφήκας μας μεταφέρει στη δική του Θεσσαλονίκη. Οι λέξεις του υφαίνουν ένα μαγικό χαλί, σκαρφαλώνουμε πάνω του και παρακολουθούμε την πόλη από ψηλά.
13:00
Κάποιος Περνάει Τραγουδώντας
Μάρα Τσικάρα
Εικόνες πόλης με φίλτρο!
Μια εκπομπή του 9,58 με την Μάρα Τσικάρα.
Κάποιος περνάει τραγουδωντας, διασχίζοντας κείμενα του ζωγράφου και συγγραφέα Γιάννη Βούρου μέσα από το βιβλίο «Η εργατική τάξη πάει στον παράδεισο», εκδόσεις Ιανός, 2019.
Αναρωτιέται τι έκανε το σαββατοκύριακο που πέρασε. Αξιοποίησε τον χρόνο του; Δούλεψε, αποταμίευσε ξεκούραση, κοιμήθηκε, ονειρεύτηκε, έζησε, μάζεψε αφορμές να ‘χει τώρα να διηγηθεί;
ΚΚάποιος περνάει τραγουδώντας μέσα κι έξω από το θέατρο, υφαίνοντας ένα κολάζ θεατρικών φωνών.
Η Μουσικοφιλία είναι βιβλίο που θυμίζει ένα κονσέρτο με μαζούρκες του Σοπέν: γρήγορο, εμπνευσμένο και παράξενα όμορφο". (American Scholar)
Ποιήματα για καλές και κακές μέρες, για κρυψώνες και αποκαλύψεις.
Διασχίζοντας τη Θεσσαλονίκη των συγγραφέων: Ευγενίας Φακίνου και Φρέντυ Γερμανού, μέσα από την ομώνυμη συλλογή (Εκδόσεις ΙΑΝΟΣ 1996).
Ποιήματα του Μαχμούντ Νταρουίς από τη δίγλωσση ανθολογία «Όταν έρθει το αύριο» σε μετάφραση Τζένης Καραβίτη και επιμέλεια Ρόνι Μπου Σάμπα.
Ψάχνοντας μια γέφυρα από τον κόσμο του 28ου φεστιβάλ ντοκιμαντέρ πίσω στην καθημερινότητα μας, συναντάμε έναν περαστικό με ένα ποδήλατο, τον Ιώνα. Σαν πρωταγωνιστής σε ένα άλλο εν δυνάμει ντοκιμαντέρ, μας μεταφέρει στο νότιο Βέρμιο και στην ζωή του πλάι στη φύση.
Πώς θα ήταν άραγε αν υπήρχε σύγχρονη τέχνη στο μετρό;
Ακούμε το δεύτερο μέρος της συζήτησης, με θέμα τη μουσική, με τον ηθοποιό Δημήτρη Ναζίρη.
Ο ηθοποιός Δημήτρης Ναζίρης σε μια μουσική εξιστόρηση της ζωής του. Από τα πρώτα ακούσματα στα παιδικά του χρόνια, το πέρασμα σε διαφορετικά είδη, η αγάπη του για τους κλασικούς και την όπερα αλλά κυρίως για τη μουσική που κρύβει μέσα της θεό.
Μια ρήση του Ντύλαν Τόμας, μια κραυγή που άκουσε στο δρόμο, κι ένα βιβλίο: «Το αλάτι της τρέλας» του Φρέδυ Γεσσέδ σε μετάφραση Αγαθής Δημητρούκα (εκδόσεις Πατάκης, 2024).
Ψάχνοντας έναν δρόμο μεταξύ απόλαυσης και νηστείας, αθωότητας και ενηλικίωσης, ονείρου και πραγματικότητας.
Με αφορμή την έκθεση «ποιος θυμάται τη Ζωζώ Νταλμάς», στον πολυχώρο πολιτισμού Ισλάχανε.
«Κατά βάθος, νομίζω ότι είμαι ένας ποιητής που πήρε λάθος δρόμο»
Πώς γιορτάζεται μια γλώσσα; Αυτή με την όποια μιλάμε, γραφούμε, αγαπάμε, βρίζουμε, διώχνουμε τους αλλόγλωσσους, σκεφτόμαστε κι ονειρευόμαστε;
Κάποιος περνάει τραγουδώντας μέσα από τρεις Κυριακάτικες ιστορίες του Αντώνη Σουρούνη, από την ομώνυμη συλλογή (εκδόσεις Καστανιώτη, 2002).
ΣΕΛΙΔΑ 1 ΑΠΟ 10