Godflesh // This is Lorelei // ξαναπαρουσιάσεις νέων και ωραίων άλμπουμ
ME ΤΟΝ ΦΡΕΝΗΡΗ ΡΥΘΜΟ των νέων κυκλοφοριών, μια εκπομπή, όπως η δική μας, που προβάλλει μόνο καινούργια και από αυτά όσα τής ταιριάζουν, επόμενο είναι να μην μπορεί να σταθεί σε άλμπουμ σημασίας, όσο αυτά το αξίζουν. Έτσι, απόψε, αποφασίσαμε και (ξανα)παρουσιάσαμε (με δύο τραγούδια από κάθε άλμπουμ) δίσκους που κρίνουμε ως αντιπροσωπευτικούς για τη χρονιά: Rick White + Julie Doiron // The Thermals // Swami John Reis // Bad Stuff. Αλλά, ναι, είχαμε και νέες εισόδους στην αποψινή παιζωλίστα μας –γινόταν αλλιώς; // Mε το σηματάκι τής ιστορικής και έγκριτης Relapse βγαίνει το ολόνεο (25Σεπτ26) άλμπουμ ‘Decay’ των θρύλων Godflesh. Οι Godflesh συμπληρώνουν σχεδόν τέσσερις δεκαετίες δράσης, παραμένοντας ένα από τα πιο επιδραστικά και ιδιαίτερα γκρουπ. Γεννήθηκαν από τη γονιμοποίηση του industrial από το metal. Από το Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας, ο Justin K. Broadrick και ο Ben Green έχουν καταθέσει δισκογραφία που ξεκινά από το ιστορικό ‘Streetcleaner’ του 1989 και φτάνει μέχρι σήμερα, χωρίς να εγκαταλείψει ποτέ τη χαραχτηριστική της ταυτότητα. (Βιο)μηχανικοί ρυθμοί, επαναληπτικές δομές, βαριές κιθάρες, αίσθηση ασφυξίας, κλειστοφοβικό άγχος διατρέχουν τη μουσική τους. Εξακολουθούν να είναι στην πρωτοπορία οι Godflesh, ακόμα και στις μέρες μας που δεν έχουν το παραμικρό να αποδείξουν. // Ο Nate Amos το πάει καλά για να μπει στα σαλόνια των περιοδικών, μα και στα σαλόνια των σπιτιών μας, μεταφορικά μιλώντας ξυπακούεται. Από τα σχετικά νέα πρόσωπα τής αμερικανικής indie, περνάει λίγο-λίγο από το στάδιο του «μυστικού που γνωρίζουν οι μυημένοι» σε εκείνο ενός δημιουργού που παρακολουθείται στενά από δισκόφιλους και κριτικούς. Είναι από την Πολιτεία τού Vermont κοντά στον Καναδά. (Τι γίνεται άραγε εκεί, και βγαίνουν τόσα ωραία;). Οι This Is Lorelei είναι το προσωπικό του πρότζεκτ, μέσα από το οποίο εξερευνά διαφορετικές πλευρές τής τραγουδοποιίας του, χωρίς αισθητικούς περιορισμούς. Για πολλά χρόνια, το This Is Lorelei λειτουργεί όπως ένα εργαστήρι ιδεών, με κυκλοφορίες που στέκουν ανάμεσα στην bedroom pop, την ηλεκτρονική μουσική, την indie rock και την αμερικανική τραγουδοποιία εν γένει. Αυτή η πολυσυλλεκτικότητα έχει οδηγήσει πολλούς να τον θεωρούν έναν από τους πιο ευφάνταστους Αμερικανούς τραγουδοποιούς τής γενιάς του. Η επιρροή του αποτυπώνεται και στον σεβασμό που απολαμβάνει από άλλους τραγουδοποιίστες (sic). Έχει, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, συνδεθεί με ονόματα, όπως οι Hayley Williams, Jeff Tweedy, Waxahatchee, MJ Lenderman, Snail Mail, κάτι που βοήθησε ακόμη περισσότερο στην ανάδειξη της δουλειάς του. Το 2026, ο Nate Amos υπέγραψε στη Matador Records, μία από τις κεντρικότερες εταιρείες τής ανεξάρτητης αμερικανικής μουσικής, ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο στην πορεία του, και στις 11Σεπτ μάς έδωσε το πολύ φίνο άλμπουμ ‘The Singer in my Band’ –οι φίλοι τής ποπ, ποπ πρώτης ποιότητας, ας σκύψουν σε αυτό το έργο, θα βρουν πολύ ψωμί.