The Standing Wave (Νάνοι+Psychobreak+MinorMine+Prefabricated) // Jesper Lindell vs Joe Cocker // 1η δόση καλοκαιρινής άδειας
ΜΠΗΚΑΜΕ στο αποψινό 10με11 των δΓιαμαντΓιών με ένα τραγούδι που λέγεται ‘Tyger’. Τα λόγια του είναι το ποίημα ‘Tyger’ τού πολύ αγαπητού στους Εγγλέζους ποιητή τους, William Blake, ποίημα δημοσιευμένο εν έτει 1794. Το μελοποιημένο ‘Tyger’ το έχουν δημιουργήσει και το έχουν ηχογραφήσει οι Θεσσαλονικείς The Standing Wave: Γούσιος/Prefabricated Quartet, Σωφρονίδου/Νάνοι, Καράμπελας/Minor Mine, Πασαλίδης/Psychobreak, οι οποίοι ξεκινάν τη διαδρομή τους με το πρώτο λάηβ τους απόψε στη Σαλονίκη. Είχαμε χτες την τιμή να είμαστε οι πρώτοι που δημοσιοποιήσαμε το ‘Tyger’, μαζί με ζωντανή (χτες στα δΓιαμάντΓια) τηλεφωνική συνέντευξη με τον Χρήστο Γούσιο. Η χτεσινή εκπομπή έχει ήδη ανέβει στη μερίδα μας στο ertecho.gr για όποιον θέλει να την ακούσει σε δεύτερο χρόνο σε αρχείο audio, γιατί, κατά το λάηβ, έχουμε ζωντανό στριμάρισμα στο Ίντερνετ με β ί ν τ ε ο από το στούντιο, μέσω τού λινκ studio958.ert.gr. Στη συνέχεια, παίξαμε ένα-ένα κάθε συγκρότημα που εκπροσωπείται στους εναρχτήριούς μας The Standing Wave, // ξεκινώντας από τους Νάνους, // πηγαίνοντας στους Psychobreak, // Minor Mine, // Prefabricated Quartet. Kι έτσι, ας πούμε ότι διαλύσαμε τους εναρχτήριους Standing Wave εις τα εξ ων συνετέθησαν: Νάνοι, Psychobreak, Minor Mine, Prefabricated Quartet. // Jesper Lindell μετά, σημερινή κυκλοφορία, ένα ακόμα άλμπουμ με διασκευές σόουλ, με τίτλο ‘Royal’, σταματήσαμε στο πασίγνωστο ‘The Letter’. Η νέα αυτή δουλειά τού Jesper Lindell, που ακολουθεί την κυκλοφορία τού Μαρτίου 2026, μεταφέρει το ίδιο κόνσεπτ από το Muscle Shoals τής Αλαμπάμα στο Royal Studios τής Memphis. Η λογική τού project: επιλεγμένα τραγούδια, που προέρχονται από εκείνα τα στούντιο και τις ηχογραφήσεις των δεκαετιών τού ’60 και του ’70, επανεκτελούνται σε νέο χρόνο και από μια μπάντα που μεγάλωσε με αυτή τη μουσική από απόσταση, στη Σουηδία. Η ηχογράφηση και η μίξη γίνονται από τον Boo Mitchell, συνεχίζοντας μια άμεση γραμμή σύνδεσης με τον ήχο που διαμόρφωσε ο πατέρας του, ο μέγας Willie Mitchell. Το άλμπουμ ‘Royal’, που κυκλοφόρησε σήμερα 26Ιουνίου, ακολουθεί το ίδιο σκεπτικό με τον προκάτοχό του: συνδυάζει τραγούδια που είναι ευρέως γνωστά με άλλα λιγότερο παιγμένα, όλα μέσα στο ίδιο αισθητικό πλαίσιο. Δίπλα σε αθάνατους ύμνους όπως το ‘When Something Is Wrong With My Baby’ και το ‘I Can’t Stand the Rain’, εμφανίζονται επιλογές μάλλον μη γνωστές, που δείχνουν ότι η στόχευση δεν περιορίζεται στα προφανή. Το υπόβαθρο της ηχογράφησης; Η μπάντα βρέθηκε στην Αμερική με πολύ περιορισμένο χρόνο, ουσιαστικά δύο ημέρες σε κάθε στούντιο, και η δουλειά έγινε με αυτή την πίεση. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι συνεκτικό και δουλεμένο. Στο ‘Royal’, ο Jesper Lindell δουλεύει με μια πολύ συγκεκριμένη ιδέα: τραγούδια που συνδέονται με τη Memphis και το περιβάλλον τού Royal Studios, δηλαδή έναν συγκεκριμένο ηχητικό και ιστορικό χώρο. Εδωμέσα μπαίνει και το ‘The Letter’, που στην αρχική του μορφή είναι όντως Memphis τραγούδι, αφού οι Box Tops το είχαν ηχογραφήσει το 1967 στο American Sound Studio τής πόλης. Ο τρόπος που το προσεγγίζει ο Lindell, περνάει μέσα από τη μεταγενέστερη εκδοχή τού Joe Cocker. Αυτό σημαίνει ότι στο συγκεκριμένο σημείο ο δίσκος απομακρύνεται από το αρχικό του πλαίσιο. Παίρνει ένα Memphis τραγούδι και το προσεγγίζει μέσω μιας εκδοχής που ανήκει σε τελείως διαφορετικό περιβάλλον και αισθητική. Γι’ αυτό η κριτική σημειώνει ότι η επιλογή «έχει σημασία» για ένα project που βασίζεται τόσο πολύ στη σχέση με τη Memphis: όχι επειδή είναι λάθος, αλλά επειδή χαλαρώνει τη συνοχή τού concept. Με απλά λόγια: το ‘The Letter’ χωράει θεματικά στον δίσκο, αλλά ο τρόπος που φτάνει εκεί -μέσω Cocker και όχι της αρχικής Memphis εκδοχής- ανοίγει λίγο το πλαίσιο πάνω στο οποίο έχει στηθεί όλο το άλμπουμ. // Και, μετά από όλα αυτά, απογείωση! Απογείωση με την εκτέλεση του ‘The Letter’ από τον Joe Cocker στα ντουζένια του, 1970, από το ‘Mad Dogs and Englishmen’, live στο Fillmore East. Το ‘Mad Dogs & Englishmen’ τού Joe Cocker κυκλοφόρησε το 1970, και καταγράφει τη συγκρότηση ενός πολυμελούς συνόλου γύρω από τον ίδιο και τον μετρ Leon Russell, μέσα σε ελάχιστο χρόνο, για μια αμερικανική περιοδεία. Ζωντανή ηχογράφηση από τις συναυλίες στο Fillmore East τής Νέας Υόρκης, με έναν ολόκληρο θίασο, πνευστά και χορωδιακά φωνητικά που δίνουν διαφορετική κλίμακα στον ήχο. Το ρεπερτόριο δεν είναι ενιαίο ως προς την προέλευση. Περιλαμβάνει διασκευές από rock και soul, με επιλογές από Ray Charles, Sam and Dave, The Rolling Stones, Bob Dylan και άλλους. Το κοινό στοιχείο; Ο τρόπος εκτέλεσης: τα τραγούδια μεταφέρονται σε ένα περίγραμμα μεγαλύτερης έντασης, με έμφαση στον ρυθμό και στη συλλογική παρουσία τής μπάντας. Το ‘The Letter’ είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η εκδοχή που έγινε γνωστή, δεν βασίζεται στην πρωτότυπη προσέγγιση των Box Tops, αλλά αναπτύσσεται ως μέρος αυτού τού μεγαλύτερου ήχου, με τα πνευστά σε πρώτο πλάνο. Γενικά, δεν υπάρχει πιστότητα στα αρχικά τραγούδια. Υπάρχει ενιαία ανάγνωση που τα φέρνει στο ίδιο επίπεδο. Στο ‘The Letter’, αυτό φαίνεται καθαρά. Η αρχική δομή και μορφή τού τραγουδιού χάνεται και αντικαθίσταται από κάτι πιο «(φιλ)ελεύθερο» και ακόμα πιο σόουλ και δη έντεχνο και μεγαλοπρεπές, ελέω και του Leon Russell, που στην ουσία είναι συν-δεσπόζων παράγων στο άλμπουμ. Τόσο, ώστε οι κακές γλώσσες να λένε ότι είναι πιο πολύ δικό του δημιούργημα, παρά τού Cocker.- (Ακολουθεί τριήμερη καλοκαιρινή άδεια, 1η δόση. Επάνοδος στα ζωντανά την Τετάρτη 02 Ιουλίου 2026).