Λατρεύει την καινοτομία η εποχή μας αλλά τρέμει τη φαντασία. Παράγουμε αδιάκοπα ψηφιακά θαύματα αλλά φοβόμαστε την ίδια τη δύναμη που τα γέννησε. Αγαπάμε τα προϊόντα της φαντασίας, αρκεί να είναι μετρήσιμα, προβλέψιμα και εμπορεύσιμα γιατί ζούμε τη δικτατορία της χρησιμότητας. Κάθε τί πρέπει να έχει πρακτική ή οικονομική αξία. Έλα όμως, που η φαντασία έχει ανάγκη τον “άχρηστο” χρόνο: την ανία και την ρέμβη. Στης φαντασίας τα φτερά θα ταξιδέψουμε στο Δεύτερο Πρόγραμμα.
- Γιατί αντιμετωπίζουμε τον κενό χρόνο ως απειλή;
- Ποιος λαμπρός επιστήμονας θεωρούσε τη φαντασία σημαντικότερη από τη γνώση;
- Γιατί καταναλώνουμε ασταμάτητα τη φαντασία των άλλων αλλά δεν εμπιστευόμαστε τη δική μας φαντασία;
- Τί μοιράζονται ο Ρωμαίος ρήτορας Κικέρωνας και ο Κοντορεβιθούλης;
- Ποια…ξινή αγάπη μας έχει κλέψει το μυαλό;
- Σε ποια περιοχή της Αθήνας συγκατοίκησαν μετάξι και σιδερικά;
- Είχε μπυραρίες η αρχαία Αίγυπτος;
- Ποια γυναίκα δημιούργησε τον Μεσαίωνα το μεγαλύτερο αλχημικό εργαστήριο της Ευρώπης;
- Ποιο προσωπικό αντικείμενο του Ιωάννη Καποδίστρια αποτυπώνει το όραμά του για την Ελλάδα;
- Γιατί το τουίστ έφερε επανάσταση στην εποχή του;
- Ποιος χορός έγινε σύμβολο της γυναικείας χειραφέτησης;
Και ο πίνακας. «Η πτήση της Μούσας» (Flight οf the Muse) με την υπογραφή του Paul Bont, εκπροσώπου του μαγικού ρεαλισμού, καλλιτεχνικού ρεύματος του 20ού αιώνα που ενσωματώνει ονειρικά ή υπερφυσικά στοιχεία σ’ ένα απολύτως ρεαλιστικό περιβάλλον.
