Με πόσα χρώματα μπορεί να μιλήσει το κόκκινο για το πάθος; Να ρωτήσουμε το κεράσι, το «ρουμπίνι του καλοκαιριού»· παιδιά τα κάναμε σκουλαρίκια! «Δεν υπάρχει τέλος. Δεν υπάρχει αρχή. Υπάρχει μόνο ένα ατέλειωτο πάθος για ζωή» έχει πει ο Φεντερίκο Φελίνι. Συντονιζόμαστε με αυτήν τη σκέψη, πρωί Σαββάτου (8-10) στο Δεύτερο Πρόγραμμα.
- Πώς γεννήθηκαν τα θερινά σινεμά;
- Γιατί το 1997 ήταν χρονιά σταθμός για τη λειτουργία τους;
- Ποια ήταν η πρώτη ταινία που είδαν οι Αθηναίοι κάτω απ’ τ’ άστρα;
- Ποιος θερινός κινηματογράφος έγραψε ιστορία στη Θεσσαλονίκη;
- Είμαστε σόι με τον Νείλο;
- Τί είπε ο Κικέρωνας για τη φιλία και το κάναμε moto;
- Τί είναι ο θύρσος;
- Γιατί το καλοκαίρι όλα τα σώματα μοιάζουν καλοσχηματισμένα;
- Ποιο είναι “το τηγάνι της Ευρώπης”;
- Τί κάνει μοναδική την Αλεξάνδρεια;
- Είναι ο έρωτας…διαταραχή;
- Γιατί σαμποτάρουμε τη χαρά;
- Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων η 20η Ιουνίου. Πώς προσπάθησε η λογοτεχνία του μεσοπολέμου να γιατρέψει το «προσφυγικό τραύμα»; Ποιο είναι το πρώτο νεοελληνικό πεζογράφημα που αντιμετωπίζει την εγκατάσταση των προσφύγων στην Ελλάδα «χωρίς ανόητους ρομαντισμούς»; Γιατί η εσωτερική μετανάστευση δεν ξερίζωσε τον νόστο για τη γενέθλια γη;
Και ο πίνακας. «Θερινό σινεμά» με την υπογραφή της Ειρήνης Ηλιοπούλου.