Social Distortion out now // The Loft are back with a new record! // Blood Sucking Maniacs suck no blood // Flatliners // Slift
ΜΕ ΒΑΡΙΑ ΚΑΡΔΙΑ -για να είμαστε εντάξει με τη συνείδησή μας- ομολογούμε ότι δεν μας ενθουσίασε το νέο άλμπουμ (‘Born to Kill’, σημερινή κυκλοφορία, ύστερα από 15 έτη αλμπουμικής αποχής, για τους αγαπημενότατους) Social Distortion. Ναι, να είμαστε επιεικείς με τον Mike Ness, λόγω τού καρκίνου που τον ταλαιπώρησε πρόσφατα, αλλά η αλήθεια να λέγεται: έχει βάλει την υπογραφή του σε πολύ πιο φλογισμένα άλμπουμ -των προσωπικών country του συμπεριλαμβανομένων- ο μπαρμπαΜάικ, που έγινε και παππούς, και τη χαρά του δεν την κρύβει. Ακούσαμε, στην αφετηρία ενός ακόμα ζωντανού επεισοδίου των δΓιαμαντΓιών, απόψε, Παρασκευή 8 Μαΐου 2026, ένα τραγούδι που δεν έχει βγει σε σινγκλάκι από τον δίσκο και λέγεται ‘Never Goin’ Back Again’. Από τους Social Distortion τον περιμέναμε τον ωραίο δίσκο, από αλλού μάς ήρθε: // Aπό τούς Βρετανούς The Loft: ‘Βadges’, σημερινό άλμπουμ. Οι The Loft είχαν επιστρέψει σύσσωμοι, με την αρχική οριτζινάλε σύνθεση, με το ‘Everything Changes, Everything Stays the Same’, το πρώτο στούντιο άλμπουμ τους, μετά από σαράντα χρόνια, που κυκλοφόρησε στις 14 Μαρτίου 2025. Στην ουσία, οι Loft δεν είχαν βγάλει ποτέ full album. Oι The Loft, με πιο γνωστό τον Pete Astor, είναι ιστορικό όνομα της πρώιμης δημιουργικής περιόδου τής Creation Records, είχαν εμφανιστεί στα μέσα τής δεκαετίας τού ’80 με σινγκλάκια, ενώ ο μεσιέ Astor συνέχισε με τους Weather Prophets και άλλα project. Φαίνεται, όμως, ότι γλυκάθηκαν ή ότι δεν σκοτώθηκαν, γιατί είχαν διαλυθεί επί σκηνής με τσακωμούς, κι έτσι γαργάλησαν τη μοίρα τους και δοκίμασαν να το …ξανακάνουν. Το αποτέλεσμα στο ‘Badges’ όχι μόνο είναι πολύ καλό, αλλά είναι και ακόμα καλύτερο από το ‘Everything Changes’. Θα γνωματεύσουμε ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με πιασάρικη κιθαριστική ποπ, από ώριμους κυρίους, ένα indie pop σύνολο, που ξέρει να γράφει μελωδικά τραγούδια και ξέρει τι θέλει από τον ήχο του. // Ο Terry Allen, 83ετών σήμερα, μαζεύει πέντε γενιές από την οικογένειά του, και κάνει έναν δίσκο που λειτουργεί και ως δημοσιοποίηση έργου, αλλά και ως ζωντανός οικογενειακός οργανισμός, με 22 track, στα οποία μπερδεύονται ορθόδοξα τραγούδια, άφθονη πάρλα / spoken word, μικρά στιγμιότυπα από δραστηριότητες από το σόι, κι αυτό που προκύπτει, είναι μια χαοτική ποικιλία, που όμως έχει εσωτερική συνοχή. Αν υπάρχει κάποιος που έδεσε το country με τo storytelling, αυτός είναι ο Terry Allen, ένας δημιουργός από το Texas με δισκογραφία μακρά, μέσα στην οποία φύονται και ζουν χαρακτήρες, ιστορίες, τόποι και μια αίσθηση που ακουμπά ταυτόχρονα στο country, στο folk, στο roots αλλά και σε κάτι πολύ προσωπικό, έξω από νόρμες, πολύ δε περισσότερο από επιταγές τής μουσικής μπίζνας. Από το πολύ πρόσφατο, 24Απρ, ομώνυμο άλμπουμ των Blood Sucking Maniacs, επιλέξαμε δύο (διαφορετικά μεταξύ τους σε ύφος) track. // Ο Flatliners επανήλθαν σήμερα με νέο στούντιο άλμπουμ, σχεδόν 24 χρόνια μετά το ξεκίνημά τους στον Καναδά το 2002. Το αξιοσημείωτο στην περίπτωσή τους είναι ότι δεν έχουν αλλάξει ποτέ line-up, και συνεχίζουν να τραβάν τη ρότα τους, μια παρέα, που υπηρετεί το ska-punk και γενικά το μελωδικό πανκ. // Οι Slift ανοίγουν ακόμη μια καινούργια σελίδα στη δική τους διαστημική μυθολογία με το ολοκαίνουργιο σινγκλ τους, το ‘The Day of Execution’, 05Μαΐ26, μια δεύτερη φλασιά από το ‘Fantasia’, τον δίσκο που έρχεται στις 5 Ιουνίου από τη Sub Pop· εδώ, το τριμελές σχήμα από την Τουλούζη παρουσιάζεται με ήχο κοφτερό: ένα επιθετικό θυελλώδες κύμα από ψυχεδελικό φορτίο, heavy rock ένταση και καμπύλες τις συνήθεις τού post rock και της extreme music… όπως αγαπάμε να λέμε εμείς. Αναμένουμε το άλμπουμ εναγωνίως.