(the return of Mike Ness and) Social Distortion // we all love San Antone (Garrett T. Caps // Paul Leary // Butthole Surfers // Rosie Flores and The Talismen)
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ, συνηθίζεται πια, αλλά δεν είναι πάντα κι ευπρόσδεχτο ούτε ευχάριστο. Ποιο; Ακόμη και δυο μέρες πριν να κυκλοφορήσει ένα άλμπουμ, να κυκλοφορεί το τελευταίο σινγκλάκι από αυτό το άλμπουμ. Αυτό συνέβη και με τους Social Distortion, οι οποίοι σήμερα, Τετάρτη 6 Μαΐου, έβγαλαν το τελευταίο σινγκλάκι από το νέο άλμπουμ τους, το οποίο είναι να βγει μεθαύριο, Παρασκευή 8 Μαΐου 2026. Και, άντε, αυτό ας το παραβλέψουμε –είναι χαραχτηριστικό τής streamingοκρατούμενης εποχής μας. Το σινγκλάκι (που λέγεται ‘The Way Things Were’ και είναι το τρίτο από τον δίσκο) είναι χλιαρό κι αδύναμο. Ούτε τα προηγούμενα μας είχαν κάνει, όπως λέμε, κλικ. Με λύπη τα μολογήσαμε όλα αυτά στο μικρόφωνο του Β Καναλιού τής ΕΡΤ3 στο Ράδιο, καθότι οι Social Distortion κι ο ηγέτης τους, Mike Ness, είναι βαθιά ριζωμένοι στο πετσί μας, δεκαετίες τώρα. Δεκαπέντε χρόνια περιμέναμε να τους γευτούμε ξανά, και οι Social Distortion, από τους λαμπρότερους, τους εξέχοντες, τους οδηγητές τού αμερικανικού πανκ ροκ, είναι στον δρόμο για την αλμπουμική επιστροφή, με το πρώτο τους στούντιο άλμπουμ μετά το ‘Hard Times and Nursery Rhymes’ τού 2011, σπάζοντας, επιτέλους, τη μεγαλύτερη χρονική περίοδο σιωπής στην πολυετή ιστορία τους. Ο δίσκος έχει λάβει τίτλο ‘Born to Kill’. Ας ελπίσουμε ότι θα περιέχει φλογερότερα τραγούδια από τα τρία που έχουν δημοσιοποιηθεί με τη μορφή σινγκλ. Ας είμεθα, βέβαια, και λίγο επιεικείς με τον Mike Ness, αναλογιζόμενοι ότι κονταροχτυπήθηκε με τον καρκίνο, και έχει επανακάμψει. Πάντως, η σειρούλα με τον Mike Ness, // o Pat Todd συνεχίζει να μας βομβαρδίζει με βαρβάτα ροκενρολουργήματα, όπως το ολόνεο σινγκλάκι ‘I Wanna Live Before I Die’ με τους The North Hollywood Phantoms (δες και σημείωμα χτεσινής εκπομπής). Ακούσαμε: The North Hollywood Phantoms – ‘Ι Wanna Live Before I Die’, από μια 7ιντση έκδοση, στην πίσω όψη τής οποίας έχουμε διασκευή Rolling Stones –και πόσες φορές μάς έχει απασχολήσει ο μέγας παίκτης και ρέκτης Pat Todd στην εκπομπή! Με Lazy Cowgirls… ακόμα όταν τα δΓιαμάντΓια έβγαιναν στον Δημοτικό Ραδιοσταθμό Θεσσαλονίκης FM101, με Rankoutsiders εδώ και χρόνια… Mετά τον Pat Todd, // άλλη μια παλιά καραβάνα τού αμερικανικού underground, o Greg Norton των Husker Du, αλλά, βέβαια, από το σήμερα, με το συγκρότημα UltraBomb (δες και χτεσινό σημείωμα) //. Και μετά, το San Antonio είχε την τιμητική του: O Garrett T. Caps μάς τραγούδησε το τραγούδι ‘Home in San Antone’, από το άλμπουμ του ‘I Still Love San Antone’, που αναδύθηκε στην πλατφορμική επιφάνεια στις 10Μαρ26. Στην κιθάρα: ένας συντοπίτης του, ο Paul Leary. // Ο Paul Leary είναι Αμερικανός κιθαρίστας και παραγωγός, περισσότερο γνωστός ως ιδρυτικό μέλος των Butthole Surfers —μιας από τις πιο αλλόκοτες και επιδραστικές συμμορίες τού αμερικανικού underground. Γεννημένος το 1957 στο San Antonio στο Τέξας, ο Leary ανέπτυξε ένα εντελώς ιδιόμορφο κιθαριστικό ύφος: παραμορφωμένο, «σαρκαστικό», γεμάτο θόρυβο αλλά και σκόρπιες μελωδικές εκρήξεις. Δεν είναι ο τυπικός virtuoso –λειτουργεί περισσότερο ως αρχιτέκτονας του αδόμητου και πρέσβης ενός χαοτικού κλίματος –χωρίς να γυρνάει την πλάτη του στη μελωδία. Το παίξιμό του στους Butthole Surfers συνέβαλε στο να διαμορφωθεί ένας ήχος που ισορροπεί ανάμεσα στο punk, την ψυχεδέλεια και μια νέα γλώσσα, με …ασύνταχτο συνταχτικό. Κοινώς: απρόβλεπτος, απρόβλεπτος με τρόπο δημιουργικό. Συνολικά, ο Paul Leary είναι μια προσωπικότητα-κλειδί για την κατανόηση του αμερικανικού alternative των ’80s και ’90s –όχι τόσο για τη φήμη του, αλλά για το πόσο βαθιά επηρέασε τον ήχο τής κιθάρας, παίζοντας έξω από τα καθιερωμένα, αρνούμενος πρότυπα. Αν θες να ακούσεις κάποιον που αντιμετωπίζει την κιθάρα σαν εργαλείο αποσταθεροποίησης, είναι από τους βασικούς. Αχά, και επειδή, όπως λέμε κάθε τρεις λίγο, όλα συνδέονται με όλα, // οι Butthole Surfers έχουν νέο σινγκλάκι στην αγορά, και σε αυτό κατευθυνθήκαμε. ‘Imbuya’, νέο σινγκλάκι των Butthole Surfers, αγαπητών τής εκπομπής από παλιάαα… Βγήκε στις 20Απρ2026 και συνδέεται με το ερχόμενο άλμπουμ ‘After the Astronaut’. Θα μας δοθεί η ευκαιρία να μιλήσουμε για αυτό αναλυτικά, όταν βγει με το καλό. // Η γεννημένη το 1950 (αν θέλουμε, το πιστεύουμε, αφού πάντα ακούγεται φρέσκια, πώς τα καταφέρνει) Flores, γεννημένη στο Σαν Αντόνιο του Τέξας και με βαθιές ρίζες στην σκηνή τού Όστιν, μα και του Λος Άντζελες, υπήρξε από τα τέλη των 70s μια από τις πρώτες γυναίκες που μεταφύτεψαν την αισθητική τού punk στην country, κολλώντας και rockabilly προσθήκες, κι ανοίγοντας τον δρόμο για αυτό που αργότερα ονομάστηκε alt-country. Πέρσι, η Rosie Flores με τους Talismen έβγαλε ένα πολύ ελκυστικό αλμπουμίδιο με τίτλο ‘Impossible Frontiers’, το οποίο αρχίζει με ένα γλυκύτατο και ουχί γλυκανάλατο τραγούδι: ‘Lines’. Από τα θελχτικότερα δομικά στοιχεία που συγκροτούν τις παιζωλίστες μας στο αδαμαντικό 10με11 μας στον 958 αυτήν την εποχή –δικαίως τούχουμε χαρίσει χρόνο ραδιοφωνικό πολλάκις.