Glen (vs Mono): postrockικότητες // Foetus // The Plastic Pals // τα γερόντια του πανκ και του new wave επιστρέφουν ακμαία: Eater (2025), The Vapors (2025), The Adventures (2025)
Glen από Βερολίνο για αρχή, με το ‘Frenzy’, πρώτο σινγκλ από το ερχόμενο στις 20Φεβ26 νέο άλμπουμ τους, ‘It Was A Bright Cold Day In April’: πέντε οργανικά, δεμένα σαν σε ενιαία αφήγηση, με τη γνώριμη τευτονική αυστηρότητα και την αργόσυρτη ένταση που χτίζουν ο Βίλχελμ και η Ελένη, όχι χωρίς συναίσθημα, υπενθυμίζοντάς μας την πορεία από το ‘Crack’ και το ‘Pull!’ ως το ‘I Can See No Evil’. Ο τίτλος τού δίσκου, παρμένος από την πρώτη πρόταση του οργουελικού ‘1984’, ορίζει εξαρχής το σκηνικό. // Foetus στη συνέχεια, με το ‘Die Alone’ από το ‘Halt’, το οποίο κυκλοφόρησε ανήμερα Χριστούγεννα και λειτουργεί ως τελευταίο κεφάλαιο του project, μια τελετουργική αποχώρηση με έργο ευρισκόμενο οχτώ χρόνια στα σκαριά. J.G. Thirlwell: παλιός γνώριμος της βιομηχανικής και πειραματικής σκηνής, σταθερά σεβαστός από έναν συσπειρωμένο κύκλο μουσικόφιλων στην πόλη τής Θεσσαλονίκης. // Μετά, οι Mono, σε δεκατριάλεπτη, σχεδόν υπερκόσμια στιγμή, με το ‘Ashes in the Snow’ από το ‘Forever Home’, ζωντανά στην Ιαπωνία με την Orchestra Pitreza, μια συναυλία καταγεγραμμένη στο Spotify O-EAST, με ορχήστρα δώδεκα μουσικών, υπό τον Chad McCullough και με ήχο δουλεμένο από τον Matt Cook, στο πλαίσιο της επετειακής τους ‘OATH Orchestral World Tour’ για τα 25 χρόνια τους, επιστρέφοντας μετά από 15 χρόνια με πλήρη ορχήστρα στην πατρίδα τους. // Από το Τόκιο στο Ηνωμένο Βασίλειο, για τους Vapors και το ‘Hit the Ground Running’, τραγούδι από το περσινό ‘Wasp in a Jar’, τη γλυκύτατη και αξιοπρεπέστατη τέταρτη δουλειά τους (πέντε χρόνια μετά το ‘Together’), εκεί όπου η new wave κληρονομιά συνδυάζεται με σύγχρονη παραγωγή από τους Dave Fenton, Steve Smith, Danny Fenton και Michael Bowes. // Έπειτα οι Adventures με το ‘When the Sun Goes Down’, από το περσινό ‘Once More With Feeling’, την πρώτη τους κυκλοφορία μετά από 32 χρόνια, μια ζεστή, ώριμη και ποπ-ροκ επιστροφή από τη βρετανική παρέα των Sharpe και Gribben, που ξαναφέρνει στην επιφάνεια την παλιά τους μελωδικότητα προσαρμοσμένη στο σήμερα. // Σουηδία μετά, με τους Plastic Pals και το ‘Keep It Burning’, άλμπουμ που σηματοδοτεί 20 χρόνια δράσης, με συμμετοχές όπως του Jonathan Segel και του Chris Cacavas, οι οποίοι συμβάλλουν στη διαμόρφωση του ηχητικού πλέγματός τους. // Στράφι από Λάρισα, πάνκηδες αγαπητότατοι, με το ‘Μείον Ένας’ από το υπό έκδοση ‘Πάνω Απ’ Τα Χώματα’. // Και οι Eater, που ύστερα από πενήντα χρόνια επιστρέφουν με το ‘Duplication’, άλμπουμ μόνο με διασκευές –Ramones, Sex Pistols, Clash, Damned, Saints, The Only Ones– υπό την καθοδήγηση του συνιδρυτή Andy Blade, ο οποίος τούς ξαναφέρνει στο προσκήνιο δια της Cleopatra Records: από εδώ ακούσαμε το ‘Another Girl, Another Planet’. // Έτσι κύλησαν τα δΓιαμάντΓια απόψε, από δίλεπτα σε δεκατριάλεπτα, από Βερολίνο σε Λάρισα και από το …1984 στο 1977, όλα κάτω από μία σταθερά: παίζουμε ό,τι κεντρίζει το ενδιαφέρον μας, κι αυτό ακριβώς ακούγεται στον αέρα.