Λίτσα Τότσκα

Να γίνουμε σαμάνοι στην Ελλάδα του καλοκαιριού! Να ανταμώσουμε στα πανηγύρια και να ξεφαντώσουμε στις ακρογιαλιές. Να κυλιστούμε στα πλατανόφυλλα και να ξεδιψάσουμε στις πηγές, γιατί όλα τα ωραία κρατούν λίγο. Κλείνουμε τα μάτια, αναπνέουμε βαθιά και ταξιδεύουμε δίχως προσδοκίες και μνήμες στις αποσκευέ...

Τί σαγηνεύει διαχρονικά; Τα πάντα είναι σχετικά θα απαντήσει η επιδερμίδα μας. Για αιώνες οι γυναίκες χρησιμοποίησαν μέχρι και δηλητηριώδεις κρέμες για να τη διατηρήσουν λευκή -διαβατήριο ομορφιάς και τεκμήριο ευγενούς καταγωγής – μέχρι να κλειστούν στα ανήλιαγα εργοστάσια της βιομηχανικής επανάστασης. Και πάνω...

Θα μείνουμε στον αφρό ή θα βουτήξουμε στον βυθό; Συνήθως κολυμπάμε στα ρηχά, έναν κόσμο γνωστό και ασφαλή, που μοιάζει με την εικόνα που προβάλλουμε στους άλλους. Όμως, ο αληθινός εαυτός και οι βαθιές επιθυμίες μας, κατοικούν στον βυθό, έναν κόσμο γεμάτο κρυμμένους θησαυρούς, που είναι εκεί και μας περιμ...

«Ακούς τη βουή μου;» ρωτά το κοχύλι κι ας μην έχει δική του φωνή. Φυλακίζει αέρα και ήχους που όταν ανακλούν στα τοιχώματά του, μοιάζουν με απαλό κύμα. Ποιος δεν αφουγκράστηκε τον ήχο του σύμπαντος σε μια παραλία; Τις σκέψεις μας αντηχεί το κοχύλι ·θησαυρός του βυθού και της αμμουδιάς που θυμίζει τα καλύτερα καλοκαίρια μας. «Βουή σαν από πελαγίσιον κόχυλα» σαλπίζει το ραντεβού μας, πρωί Σαββάτου (8-10) στο Δεύτερο Πρόγραμμα

Πόσο με συγκινούν οι «άνθρωποι καρπούζια». Αν καταφέρεις να διαπεράσεις το κέλυφός τους- σκληρό από αγωνίες και προδοσίες- θα δροσιστείς με τη γλύκα της ψυχής τους. Όσο για τα καρπούζια που αποδείχθηκαν… μάπα, έχει ο Θεός. Πάμε γι’ άλλα! Πώς να διαλέξουμε καλό καρπούζι; Κι αυτό το κουβεντιάσαμε, πρ...

Μπλουμ! Ο πιο λυτρωτικός ήχος του καλοκαιριού· στα νερά του πλακούντα πρωτοκολυμπήσαμε και αναζητούμε από τη θάλασσα την ίδια βιωματική εμπειρία για ν’ αποδράσουμε και να αναγεννηθούμε. Καράβι είναι το καλοκαίρι κι έχει για σημαία στο κατάρτι του ένα μαγιό. Βουτάμε στη ζωή για να δροσιστούμε κι αναζητούμε τρόπους για  να μην… πνιγούμε, πρωί Σαββάτου (8-10) στο Δεύτερο Πρόγραμμα!

Τον Αλωνάρη Ιούλη ταξιδεύουμε με τον αέρα σύμμαχο για να ξεχωρίσει τον καρπό που είναι η ουσία της ζωής, απ’ όσα σαν άχυρο μας περισπούν και μας αποσπούν από τα πραγματικά θέλω και τους στόχους μας. Κάνουμε την κουρτίνα μας πανί και το παράθυρο φινιστρίνι και ταξιδεύουμε πρωί Κυριακής (8-10) στο Δεύτερο Πρόγραμμα!

Καλό μήνα! Καλώς όρισε και ο στρατηλάτης Ιούλιος· ακάθεκτος όπως ο συνονόματός του Ρωμαίος αυτοκράτορας, πανέτοιμος να εκπορθήσει τα «κάστρα» της καθημερινότητας και ν’ αλώσει αντιστάσεις και χρονοδιαγράμματα. Την…τακτική του θα μας την αποκάλυψε πρωί Σαββάτου στο Δεύτερο Πρόγραμμα! Πριν το...

Αν δεν έτρεξες με χαλασμένη σαγιονάρα, αν δεν σε τσίμπησε σφήκα στο πόδι ΚΑΙ στο μπράτσο, αν δεν μάζεψες βότσαλα και κοχύλια,  αν δεν έκανες ευχές στα πεφταστέρια, αν δεν έπαιξες κυνηγητό, αν δεν μέτρησες μπάνια κι αν δεν έφερες τη μάνα σου στα όρια της απελπισίας με τα λεκιασμένα μπλουζάκια σου, δε...

Με πόσα χρώματα μπορεί να μιλήσει το κόκκινο για το πάθος; Να ρωτήσουμε το κεράσι, το «ρουμπίνι του καλοκαιριού»· παιδιά τα κάναμε σκουλαρίκια! «Δεν υπάρχει τέλος. Δεν υπάρχει αρχή. Υπάρχει μόνο ένα ατέλειωτο πάθος για ζωή» έχει πει ο Φεντερίκο Φελίνι. Συντονιζόμαστε με αυτήν τη σκέψη, πρωί Σαββάτου (8-10) στο Δεύτερο Πρόγραμμα. Και ο πίνακας. Με την υπογραφή του Γάλλου Γκιγιόμ Σενιάκ (Guillaume Seignac 1870-1929). Οι γυναίκες – σε όλες τις εποχές- ήταν το αγαπημένο του θέμα. 

Μεγαλώνουμε με νανουρίσματα, προσεγγίζουμε τον Θεό με θρησκευτικούς ύμνους και αποχαιρετούμε αγαπημένους με μοιρολόγια. Οι νότες ντύνουν σιωπές, αφουγκράζονται εκμυστηρεύσεις και μιλούν για λύπες και χαρές. «Ιστορίες με νότες» θα μας ταξιδέψουν πρωί Κυριακής (8-10) στο Δεύτερο Πρόγραμμα, για να γιορτάσουμε την Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής, να υποδεχθούμε το θερινό ηλιοστάσιο και να πούμε χρόνια πολλά στον μπαμπά που έχει τη γιορτή του!

Με πόσα χρώματα μπορεί να μιλήσει το κόκκινο για το πάθος; Να ρωτήσουμε το κεράσι, το «ρουμπίνι του καλοκαιριού»· παιδιά τα κάναμε σκουλαρίκια! «Δεν υπάρχει τέλος. Δεν υπάρχει αρχή. Υπάρχει μόνο ένα ατέλειωτο πάθος για ζωή» έχει πει ο Φεντερίκο Φελίνι. Συντονιζόμαστε με αυτήν τη σκέψη, πρωί Σαββάτου (8-10) στο Δεύτερο Πρόγραμμα. Και ο πίνακας. Με την υπογραφή του Γάλλου Γκιγιόμ Σενιάκ (Guillaume Seignac 1870-1929). Οι γυναίκες – σε όλες τις εποχές- ήταν το αγαπημένο του θέμα. 

Με πόσα χρώματα μπορεί να μιλήσει το κόκκινο για το πάθος; Να ρωτήσουμε το κεράσι, το «ρουμπίνι του καλοκαιριού»· παιδιά τα κάναμε σκουλαρίκια! «Δεν υπάρχει τέλος. Δεν υπάρχει αρχή. Υπάρχει μόνο ένα ατέλειωτο πάθος για ζωή» έχει πει ο Φεντερίκο Φελίνι. Συντονιζόμαστε με αυτήν τη σκέψη, πρωί Σαββάτου (8-10) στο Δεύτερο Πρόγραμμα. Και ο πίνακας. Με την υπογραφή του Γάλλου Γκιγιόμ Σενιάκ (Guillaume Seignac 1870-1929). Οι γυναίκες – σε όλες τις εποχές- ήταν το αγαπημένο του θέμα. 

Με πόσα χρώματα μπορεί να μιλήσει το κόκκινο για το πάθος; Να ρωτήσουμε το κεράσι, το «ρουμπίνι του καλοκαιριού»· παιδιά τα κάναμε σκουλαρίκια! «Δεν υπάρχει τέλος. Δεν υπάρχει αρχή. Υπάρχει μόνο ένα ατέλειωτο πάθος για ζωή» έχει πει ο Φεντερίκο Φελίνι. Συντονιζόμαστε με αυτήν τη σκέψη, πρωί Σαββάτου (8-...

Ό,τι σπείρεις θα θερίσεις. Και στην αναβροχιά ή στο χαλάζι έχεις φυλαγμένο σπόρο για τη δύσκολη την ώρα. Θερίζουμε λόγια, σκέψεις και τραγούδια! Τί καταφέρνεις με την ισκιάδα και την μπαρμπούλα; Ποια ήταν «η χαρά του χωραφιού»; Tί…κεντά το στάχυ; Οι θεριστάδες ποιόν έπιαναν στα παρακά...

Γεννοβολά ο Ιούνιος όνειρα κι ελπίδες. Κρυφοκοιτάζουμε από τη γρίλια της καθημερινότητας κι αντικρίζουμε αμμουδιές και όμορφες στιγμές κι  έτσι  το μαγγανοπήγαδο των υποχρεώσεων γίνεται πιο υποφερτό.  Αν και η δική σας αναπνοή γίνεται πιο αργή και πιο βαθιά τον Ιούνη κι αδημονείτε ν’ αρμενίσετε για ν...

Αδιάκοπο το ταξίδι της ψυχής στον χρόνο κι αναπαμό δεν έχει. Την Πεντηκοστή στολίζεται με τριαντάφυλλα κι αναθυμάται τα δικά της ορόσημα· σταθμούς που ξεδίψασε, αγαπημένους που αποχαιρέτησε. Θα προσθέσουμε νέους προορισμούς, πρωί Κυριακής (8-10) στο Δεύτερο Πρόγραμμα. Πάμε στα Ρουσάλια; Τί να σου κάνει έν...

Πώς καταλήξαμε ρακοσυλλέκτες από τροφοσυλλέκτες; Μάθαμε να ψάχνουμε στα σκουπίδια για τον «θησαυρό» κι έχει γεμίσει περιττά και τοξικά η ζωή μας. Αν όμως δεν πιάσεις τις σακούλες να πετάξεις πώς θα βγάλεις φτερά για να…πετάξεις; Άντε να αδειάσει ο τόπος για να χωρέσουν και τα όμορφα! Ραντεβού στο Δεύτε...