Ana Roxanne

Απόψε ο παρΑξενος_ελκυστΗς διερευνά το νερό ως συμφιλιωτική χειρονομία και μουσική μνήμη· ως δοχείο αντήχησης, κίνηση και υλική παρουσία που καταλαμβάνει τον χώρο, μέσα από έργα των Luciano Berio/Andreas Haefliger, Marti Epstein/Kathleen Supové, Biliana Voutchkova & Leila Bordreuil, Heiner Goebbels και Ana Roxanne.

Στο μέσο σχεδόν της χρονιάς και ο παρΑξενος_ελκυστΗς κάνει μια  ανασκόπηση στις νέες κυκλοφορίες του πρώτου εξάμηνου του ’26. Δίσκοι που ξεχώρισαν και δεν έχουν μέχρι στιγμής βρει τη θέση τους στις θεματικές μας εξερευνήσεις.

Απόψε στον παρΑξενο_ελκυστΗ, στην δεύτερη μας συνάντηση στον μήνα των λουλουδιών, το άρωμα του ρόδου γεφυρώνει ηχητικά τη Δυτική ηλεκτρονική και ηλεκτροακουστική μουσική με τη σουφική σκέψη, μέσα από την ποίηση του Τζελαλαντίν Ρουμί. Με τους ήχους των Gabriel Fauré/Lily Pons, Augusta Read Thomas/Miller Profiris Duo, Bruno Bernard, Ana Roxanne, Hesam Kardan και Trygve Seim & Tora Augestad.

«Πράγματι η νύχτα με συμφέρει», έγραφε ο Νίκος Καρούζος, «Πρώτα-πρώτα ελαττώνει τις φιλοδοξίες· ύστερα διορθώνει τις σκέψεις· έπειτα συμμαζώνει τη θλίψη και την κάνει υποφερτότερη / τη σιωπὴ με σέβας ανατέμνει· εξαίρει την όσφρηση μα προπάντων η νύχτα περιζώνει.»

Το τραγούδι της γοργόνας Η θάλασσα είναι ένα από τα μεγαλύτερα μητρικά σύμβολα. Στο θηλυκό νερό, οι γοργόνες ενσαρκώνουν το μυστήριο και τη δυαδικότητα: Μισές γυναίκες, μισές ψάρια, αρχέτυπα αρχέγονα, γεννημένα απευθείας από νερό, που προϋπήρχε του κόσμου όπως τον γνωρίζουμε σήμερα. Υβριδ...