αφιέρωμα «Παρ’ το Αλλιώς»

Ένα διεισδυτικό αφιέρωμα του Κώστα Παπαθεοδώρου που αξίζει να ακούσει κανείς για να καταλάβει ποιος πραγματικά κινεί τα νήματα πίσω από αυτήν την τεχνολογική επανάσταση.

Σε μια εποχή όπου το σκοτάδι της σκλαβιάς ήταν βαρύ,  κάποιες μικρές, επίμονες σπίθες άρχισαν να ανάβουν σε σκοτεινά δωμάτια σπουδαστηρίων, στα τυπογραφεία της Βιέννης και του Παρισιού, στις όχθες του Δούναβη, αλλά και στα τραχιά βουνά της Ηπείρου.

Από τα στάσιμα νερά του κάμπου της Άρτας μέχρι τη σημερινή Βίγλα, ξεδιπλώνεται η ιστορία ενός τόπου που άλλαξε πρόσωπο και ξαναγεννήθηκε. Ένας τόπος που γνώρισε την ελονοσία, τα μεγάλα έργα αποστράγγισης και την προσπάθεια να γίνει η γη κατοικήσιμη και παραγωγική.

Για τους ανθρώπους της Ηπείρου, το γεφύρι αποτελούσε το μοναδικό μέσο επιβίωσης, τον μόνο τρόπο για να πάνε στα χωράφια τους, να μεταφέρουν εμπορεύματα με τα καραβάνια και να κρατήσουν ζωντανή την επικοινωνία με τον έξω κόσμο.

Στα βουνά της Ηπείρου, εκεί όπου οι πλαγιές σπάνε απότομα και οι οικισμοί γαντζώνονται στην πέτρα, γεννήθηκε μια παράδοση που ταξίδεψε στον κόσμο. Οι μάστορες της πέτρας.

Στην Ήπειρο, στα ορεινά και απομακρυσμένα χωριά των Ιωαννίνων, της Θεσπρωτίας, της Πρέβεζας και της Άρτας, υπάρχουν δεκάδες πέτρινα σχολικά κτίρια. Πίσω από κάθε πέτρα αυτών των κτισμάτων κρύβεται όχι μόνο ο μόχθος ενός χωριού, αλλά συχνά και η καρδιά ενός ανθρώπου που έφυγε μακριά, ευημερούσε, και δεν ξέχασε ποτέ το χώμα που τον γέννησε.

Ο Κώστας Παπαθεοδώρου, διαπερνώντας την ιστορία των δύο τελευταίων αιώνων, εξετάζει το πώς η ενέργεια -σε όποια μορφή της- έγινε παράγοντας ισχύος και μεταβολών στις διεθνείς ισορροπίες.

Ο Αλκαίος δεν έγραψε απλώς στίχους. Έχτισε έναν ποιητικό κόσμο. Και πάνω από αυτόν τον κόσμο πετά σε αυτό το σύντομο αφιέρωμα ο Κώστας Παπαθεοδώρου.

Η Ήπειρος το καλοκαίρι μοιάζει με ένα ταξίδι που αλλάζει εικόνες σε κάθε χιλιόμετρο. Θάλασσα, βουνό, ποτάμια, λίμνες, πέτρινα χωριά, γεφύρια, μονοπάτια και μυρωδιές του δάσους ενώνονται σε μια εμπειρία που γεμίζει όλες τις αισθήσεις.

Ήταν 22 Δεκεμβρίου 1958. Το μοιραίο λεωφορείο που εκτελούσε το δύσκολο δρομολόγιο στον απόκρημνο χωματόδρομο από τα Ιωάννινα για τα Τζουμέρκα, παρέσυρε στο χάος της χαράδρας του Αράχθου τους επιβάτες του.

Ο Κώστας Παπαθεοδώρου τρέχει πίσω την ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης και την «παίρνει αλλιώς», αναζητώντας την αλήθεια πίσω από το τι έγινε, πώς έγινε, και τι από όλα αυτά εξακολουθεί να μας αφορά στο σήμερα.