(…) ένα σκυλάκι που γαβγίζει χωρίς να δαγκώνει, ένας παράξενος απελευθερωτής καναρινιών, ένας ανίατος ιδεοκράτης που πετροβολάει τον αέρα σ’ έναν μάταιο πόλεμο, γράφοντας συνθήματα οργής πίσω από πόρτες δημοσίων καμπινέδων. Και πάντοτε τον συνοδεύει η μνήμη της πολιτικής εξορίας σ’ έναν δρόμο φυτεμένο με πέτρες, στα πέλματα φάλαγγα (…)
~
Εσύ αφανίζεις στο μαυράδι των ματιών σου τη γελοία καθημερινότητά μου, στα ψιχαλιστά ματάκια σου όλα γίνονται θολός ουρανός και γόνιμη μπόρα.
(…) όταν ξανάρχεσαι, βουτώ μικρός ιππόκαμπος στα σπλάχνα σου, ατέλειωτα θαλασσινά λιβάδια και πάνω μας τα κύματα σαρώνουν την καθημερινότητά μου, κτίσματα στην άμμο.
~
με άφησες σαν γερασμένο χελιδόνι, χωρίς χέρια, χωρίς τη γλάστρα με τις πεταλούδες που’ μοιαζαν πανσέδες
(…)
δεν ήσουν άνθρωπος εσύ, δεν ήσουν, άστατη κι ακατάστατη, όχι πως με νοιάζει και πολύ η απουσία σου
(…)
επιστρέφεις κρατώντας αγκαλιά τη γλάστρα
~
όλα ήταν αγνά και παρθενικά, στην πρώτη γέννησή τους, ωσάν τα περιστατικά αρχαίας τραγωδίας, όλα στην πηγή, στο αρχικό φανέρωμά τους.
Η Καισαριανή τώρα σαν γέρικο σκυλί γλείφει τις πληγές της για επούλωση.
Ακούμε:
Peyman Yazdanian
Giorgio Gaber
Γιώργο Καλούδη
Raymond Haddad
Nino Rota
Marc Ribot
Laura Cannell
[ Τους τράνταξες τους βολεμένους στα πιθάρια των ηρωικών αναμνήσεων, εξετάζοντας πώς κατάφεραν να επιζήσουν δίχως όραμα πια οι άνθρωποι, οι απλοί και ταπεινοί, που απομείναν απροστάτευτοι μέσα στη νύχτα. Πώς γαντζωμένοι από μιαν άχρηστη πολυτέλεια, έναν μπιντέ, είχανε σαν ξεγέλασμα πως λογαριάζονται κι αυτοί με τους ασφαλισμένους τώρα. Σε πρόλαβε ο θάνατος, τον κοίταζες κατάματα – ας ήταν να ’χαμε και τρίτο νεφρό!– και το νυστέρι σου μπηγότανε βαθιά, σιχαινόσουν τα ψέματα, τις ωραιολογίες, μιλούσες ίσια και σκληρά, σεμνά ωστόσο· γύρευες το κόκκαλο.]
Στρατής Τσίρκας
[ Το ύφος του παραμένει αμίμητο, ανεπανάληπτο, επειδή προϋποθέτει διανοητική τόλμη (σχεδόν αυτοδιαλυτική μέσα στη γελοιοποιητική της δριμύτητα )
εκδηλωμένη σε πολλά πεδία συγχρόνως, αχώριστα : πολιτικό, ιδεολογικό, φιλολογικό, γλωσσικό, λογοτεχνικό. Επειδή πάντως η αίρεσή του παραμένει ενδοαριστερή ακόμα κι όταν ο ίδιος βρίσκεται πια εκτός των κομματικών ή παραταξιακών τειχών, τη σκυτάλη του μόνο «ομοιοπαθείς» θα μπορούσαν να τη διεκδικήσουν.]
Παντελής Μπουκάλας
*Αφήγηση, επιμέλεια μουσικής – Αφροδίτη Κοσμά
*Ηχητική επεξεργασία – Τάσος Μπακασιέτας
*Μάριος Χάκκας : Ο μπιντές και άλλες ιστορίες
Εκδόσεις Άγρα
Αθήνα, 2023
