Μονόπρακτη όπερα σε λιμπρέτο Giuseppe Adami, βασισμένο στο Γαλλικό θεατρικό έργο του Didier Gold “La Houppelande”. Πρωτοπαρουσιάστηκε μαζί με τα υπόλοιπα έργα του “Τριπτύχου” στις 14 Δεκεμβρίου 1918 στη Metropolitan Opera της Νέας Υόρκης.
«Κύλα, αιώνιο ποτάμι.
Κύλα στο βαθύ αίνιγμά σου.
Ο πόνος που με βασανίζει δεν έχει τέλος.
Πέρνα, αιώνιο ποτάμι. Πλύνε τα σωθικά μου.
Πόσα ερείπια νανουρίζεις με το κύμα σου;
Νερό μυστήριο και θολό,
Σκέπασε τη θλίψη μου.
Μοιράσου μαζί μου τις βαριές αλυσίδες.
Κι αν δε μπορείς να μου δώσεις τη γαλήνη,
Δώσε μου το θάνατο.»
Το πρώτο μέρος του οπερατικού «Τριπτύχου» του Giacomo Puccini, «Ο Μανδύας» χαρακτηρίζεται ως «η παρακμιακή διάθλαση της “Bohème” σε ένα σκοτεινό καθρέφτη του μέλλοντος». Ο συνθέτης κρατάει το ίδιο σκηνικό με τη “Bohème”. Παρίσι, αρχές του 20ου αιώνα. Έχει όμως αλλοιώσει τα πάθη των ηρώων, φορτώνοντάς τους με αβάσταχτες και αθεράπευτες ενοχές. Οι τραγικές φιγούρες ενός ερωτικού τριγώνου – με κορυφαίο τον διπλά απατημένο Michele, που θυμίζει τον Canio από τους «Παλιάτσους» του Ruggero Leoncavallo– ζητούν ο καθένας για λογαριασμό του μια χαραμάδα ευτυχίας, μια ανάσα φωτός. Είναι όμως φανερό ότι και οι τρεις τους, έχουν ρίξει από χρόνια άγκυρα στο σκοτάδι.
Για τον «Μανδύα» επιλέξαμε μία από τις πρώτες ηχογραφήσεις studio του έργου, το 1949 στη RAI του Τορίνο, με παλαιούς μεγάλους τραγουδιστές όπως η Clara Petrella, o Antenore Realli, η Ebe Ticozzi, κ.α. Τη μπαγκέτα κρατά ο Giuseppe Baroni. Ακούστε την όπως μεταδόθηκε στην εκπομπή του Σαββάτου 08 Αυγούστου 2026,
“Opera Omnia”
Παραγωγή – παρουσίαση: Γιάννης Φίλιας
