Σήμερα, η κρίση του λιμού στη Γάζα φαίνεται να αποτελεί το «ηθικό κίνητρο» που δημιουργεί πλέον σημείο καμπής για αρκετές ευρωπαϊκές και δυτικές χώρες ώστε να επανακαθορίσουν τις σχέσεις τους με το Ισραήλ και να προχωρήσουν στην αναγνώριση, υπό όρους ή και άνευ, ενός Παλαιστινιακού Κράτους. Υπάρχει μια τέτοια διπλωματική στροφή διεθνώς και τί πρακτικό αντίκτυπο θα έχει στην κρίση της Γάζας και την πορεία του παλαιστινιακού θέματος συνολικά; Καλεσμένος ο Χαράλαμπος Τσαρδανίδης, πρώην Αναπληρωτής Καθηγητή στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου και Διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων.
Εξετάζουμε επίσης την στάση των ΗΠΑ προς το Ισραήλ. Διαθέτουν πλέον κάποιο σχέδιο για τη Γάζα και το Παλαιστινιακό, όπως την περίοδο Μπάιντεν/Μπλίνκεν; Η αντιπαράθεσή τους με σημαντικές χώρες-συμμάχους όπως η Γαλλία, η Βρετανία και ο Καναδάς και τα αποτελέσματα της πρόσφατης Συνόδου που διοργάνωσαν στη Νέα Υόρκη, έδρα των Ηνωμένων Εθνών Γαλλία και Σαουδική Αραβία. Επιτεύχθηκε ο σκοπός για επανεκκίνηση της διπλωματικής και πολιτικής δυναμικής υπέρ της λύσης δύο κρατών και τι σημαίνει η απομόνωση της Χαμάς για πρώτη φορά από μουσουλμανικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας και του Κατάρ; Τέλος, πώς μπορεί να συμπεριφερθεί στο εξής το Ισραήλ, με τις φωνές στην κυβέρνηση και μέρος της αντιπολίτευσης που ζητούν ενσωμάτωση της Γάζας και της Δυτικής ‘Οχθης, να αυξάνονται.
Ακόμη, η Συμφωνία ΕΕ-ΗΠΑ για το ζήτημα των δασμών που επετεύχθη επί της αρχής μεταξύ της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν και του Προέδρου Τραμπ. Με τον Σπύρο Μπλαβούκο, Καθηγητή του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, συζητάμε γενικά για την Συμφωνία και κατά πόσον αποτελεί «μια νίκη Τραμπ, χωρίς ολοκληρωτική ήττα της ΕΕ», τους οριζόντιους δασμούς 15% που δέχθηκε για τις εξαγωγές της η ΕΕ, έναντι μηδενικών για πολλά αμερικανικά προϊόντα, καθώς και τις εξαιρέσεις σε διάφορες κατηγορίες, όπως τα αγροτικά, που ενδιαφέρουν τη χώρα μας. Πόσο ρεαλιστικές είναι οι δεσμεύσεις στις οποίες προχώρησε η Πρόεδρος της ΚΟΜΙΣΙΟΝ προκειμένου να κλείσει άμεσα η συμφωνία με τον Τραμπ; Πώς οι ευρωπαϊκές χώρες θα προχωρήσουν μέσα στα επόμενα τρία χρόνια σε επενδύσεις 600 δισ ευρώ στην αμερικανική οικονομία, καθώς και σε αγορές 750 δισ ενεργειακών υλών (φυσικού αερίου, πετρελαίου, πυρηνικών καυσίμων) από τις ΗΠΑ; Τέλος, ο “νεοπροστατευτισμός” που εφαρμόζουν οι ΗΠΑ, θα ήταν χρήσιμος -τουλάχιστον για μερικά χρόνια- και στην Ευρώπη; Αποτελεί πλέον παρελθόν η μορφή παγκοσμιοποίησης που κυριάρχησε από τις αρχές του ’90;
Σύνταξη – παρουσίαση : Πολυδεύκης Παπαδόπουλος
