Η σχέση των μεταναστευτικών ροών από τις ακτές της Λιβύης με την κατάσταση στο εσωτερικό της κατακερματισμένης αυτής χώρας, αλλά και με τις συνθήκες που επικρατούν σε πολλές περιοχές της Β.Αφρικής είναι το θέμα που αναπτύσσεται στο α’ μέρος. Με τη συμμετοχή του Γιώργου Μενεσιάν, διεθνολόγου που ασχολείται με το θέμα εξετάζονται το καθεστώς, οι ισορροπίες και οι αντιπαραθέσεις που υπάρχουν στο δυτικό και ανατολικό τμήμα της Λιβύης. Αναλύονται οι ιδιαιτερότητες του καθεστώτος Χάφταρ που έχει επιβληθεί από το 2014 στην Ανατολική Λιβύη, οι λόγοι για την αποπομπή της αντιπροσωπείας της ΕΕ προ ημερών από τη Βεγγάζη, αλλά και τα αίτια που έχουν ανακατευθύνει σε μεγάλο βαθμό τις μεταναστευτικές ροές από τη Δ.Λιβύη και την Τυνησία τώρα προς τα ανατολικά παράλια και εν συνεχεία την Ευρώπη. Εκτιμάται τι μπορεί να κάνει η ΕΕ για την αντιμετώπιση του ζητήματος, αλλά και ποιες σχέσεις έχει το περιθώριο να διατηρήσει η Ελλάδα με το καθεστώς Χάφταρ απέναντι στην προσέγγισή του τώρα με την Τουρκία.
Οι εκδηλούμενες συνέπειες της κλιματικής αλλαγής κι αυτό το καλοκαίρι είναι το θέμα που παρουσιάζεται στο β΄μέρος. Με καλεσμένο τον Χρήστο Ζερεφό, επί χρόνια καθηγητή Φυσικής της ατμόσφαιρας στο ΑΠΘ και το ΕΚΠΑ καθώς και πανεπιστήμια του εξωτερικού, ΓΓ της Ακαδημίας Αθηνών και Διευθυντή του Ερευνητικού Κέντρου του εν λόγω ιδρύματος για την Ατμοσφαιρική Φυσική και την Κλιματολογία, συζητείται κατ’ αρχήν αν υπάρχουν συγκεκριμένα δεδομένα που δείχνουν πως οι κλιματικές ακρότητες (καύσωνες, μεγαπυρκαγιές, τυφώνες, πλημμύρες) σε διάφορα σημεία της Γης οφείλονται στη συνολική υπερθέρμανση του πλανήτη . Εν συνεχεία αναφέρεται το κόστος της κλιματικής αλλαγής διεθνώς και στην Ελλάδα, όπως ήδη υπολογίζεται με διάφορα μοντέλα. Αυτό υπολογίζεται σε πολλά δις., τα οποία αναθεωρούνται διαρκώς προς τα πάνω. Τέλος, στη συζήτηση γίνεται ένας απολογισμός για το πώς συμπεριφέρεται η διεθνής κοινότητα και το κατά πόσον τηρεί η Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα, που φέτος κλείνει 10 χρόνια από τότε που συνάφθηκε. Και πάντως, σχετικές μετρήσεις δείχνουν ότι η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας της Γης μπορεί να ξεπεράσει τον 1,5 βαθμό C μέσα στα επόμενα τρία χρόνια, αντί έως το τέλος του αιώνα.
Σύνταξη-παρουσίαση: Πολυδεύκης Παπαδόπουλος
