Πολλές όψεις και χρώματα έχει η χαρά του Πάσχα, για τον Αναστάντα Ιησού που συμπαρασύρει όλο το ανθρώπινο γένος προς τα άνω και προς το φως.
Πολυτελής και λαμπερή είναι η χαρά στο πρώιμο μπαρόκ πασχαλινό μοτέτο του François Couperin, αισθηματική και τελετουργική στα Πέντε Μυστικιστικά Τραγούδια του Ralph Vaughan Williams και εγκάρδια και ευλαβική στους στίχους του ποιητή George Herbert της ύστερης Βρετανικής Αναγέννησης. Και στην «Ωδή για το Πάσχα» του Arthur Honegger είναι σαν να ακούμε τη χαρά των πρώτων ανθρώπων που έμαθαν για την ανάσταση κάπως από μακριά. Σαν μέσα από ένα χρυσό πέπλο. Είναι ας πούμε σαν το μακάριο αλλά κάπως αόριστο όνειρο που μπορεί να είδαν οι μυροφόρες στον ύπνο τους εκείνη τη νύχτα, μετά τη συνάντηση με τον Άγγελο και τον Ιησού.
Μια ώρα πριν τελειώσει η πρώτη μέρα της γιορτής, λίγες ακόμη μουσικές για την Κλητή και Αγία Ημέρα.
Εκπομπή που αναζητά συνδετικά νήματα ανάμεσα στις εποχές και τα έργα. Μουσική, ποίηση, θέατρο και πεζογραφία, μύθοι και παραδόσεις, κοσμική και θρησκευτική τέχνη επιστρατεύονται για τη σύνθεση ενός ιδιότυπου, θεματικού, διαπολιτισμικού κανόνα και καλλιτεχνικού χάρτη.
Παραγωγή-Παρουσίαση: Λένια Ζαφειροπούλου
