Το 1887 στο Βρετανικό περιοδικό “Musical Times” ένας ανώνυμος αρθρογράφος σημειώνει: «Το ότι καμιά γυναίκα ποτέ δεν έγινε μεγάλη συνθέτρια είναι κοινώς παραδεκτό. Και το ότι ποτέ καμιά γυναίκα δεν θα γίνει μεγάλη συνθέτρια, είναι περισσότερο από πιθανό»
Η γυναίκα της Βικτωριανής Βρετανίας όφειλε να μοιάζει πάντα χαριτωμένη, αβρή και αφελής. Και κάθε γυναικεία μουσική όφειλε να αντικατοπτρίζει αυτά τα θηλυκά χαρακτηριστικά. Οι γυναίκες έπρεπε να γράφουν απλά μελωδικά τραγούδια και όχι θορυβώδεις εισαγωγές και συμφωνίες. Άλλωστε ακόμα όλοι πίστευαν ότι ο γυναικείος εγκέφαλος είχε μειωμένες ικανότητες, άρα οι γυναίκες δεν θα μπορούσαν να συνθέσουν περίπλοκα συμφωνικά έργα. Όπως ήταν φυσικό, πολλές γυναίκες της εποχής ενστερνίστηκαν αυτές τις αντιλήψεις. Άλλες όμως αρνήθηκαν να συμμορφωθούν με το καναλιζάρισμα της γυναικείας σκέψης και του αισθήματος. Αυτές οι πρωτοπόρες συνθέτριες ετοίμασαν το δρόμο για τις πνευματικές κόρες και εγγονές τους στον 20ό αιώνα.
Μια περιήγηση στις συνθέτριες της Βρετανίας του όψιμου 19ου και του πρώιμου 20ού αιώνα, με όχημα τον δίσκο του τενόρου Anthony Rolfe Johnson και του πιανίστα Graham Johnson “In Praise of Woman“, «Γυναικών Εγκώμιον».
Εκπομπή που αναζητά συνδετικά νήματα ανάμεσα στις εποχές και τα έργα. Μουσική, ποίηση, θέατρο και πεζογραφία, μύθοι και παραδόσεις, κοσμική και θρησκευτική τέχνη επιστρατεύονται για τη σύνθεση ενός ιδιότυπου, θεματικού, διαπολιτισμικού κανόνα και καλλιτεχνικού χάρτη.
Παραγωγή-Παρουσίαση: Λένια Ζαφειροπούλου
![Η Σκοτεινή Σιωπή του Μετώπου σου – 90 Χρόνια Χωρίς τον Federico García Lorca [2/2] | Κυριακή 17 Μαΐου 2026](https://www.ertecho.gr/wp-content/uploads/2024/11/20241103_diahroniko_diadiktyo_new-400x400.png)