Ο ήρωας της σημερινής ραδιοφωνικής ταινίας αναρωτιέται
«αν ο χρόνος είναι οι αγάπες που δε μας κάθονται»,
«αν πάντα ήμασταν πιστοί στις χαμένες υποθέσεις» κι
«αν όποιος δεν περιμένει τίποτα, κατά βάθος κρύβει πως περιμένει τα πάντα».
Αν όσοι αναβάλλουν είναι αυτοί που κατά βάθος ελπίζουν υπομονετικά. Αν οι μεταμφιέσεις του χρόνου σε αυτή τη ραδιοφωνική ταινία μπορούν να τον αυξομειώνουν με τρόπο που ανοίγονται νέα πεδία και προοπτικές για συναρπαστικές περιπέτειες. Η ιστορία ενός δέντρου που παλεύει να ζήσει σωριασμένο και ξεριζωμένο σε έναν ακάλυπτο, ανάμεσα στις πολυκατοικίες, μπορεί να έχει αίσια κατάληξη; Γίνεται «να ζει κανείς 100 χρόνια στοχασμού μέσα σε μια μέρα; κι αυτό να το ζει κάθε μέρα»;
Ο χρόνος μας γίνεται να ορίζεται πρώτα από μας τους ίδιους;
Θα καταφέρουν οι κρυφές ρίζες μας να μας σώζουν κάθε φορά που κινδυνεύουμε;
Γιατί ειδικά τώρα;
Παραγωγή-Παρουσίαση: Μενέλαος Καραμαγγιώλης
