[ Το Ίχνος της Στεριάς ] | Τρίτη 28 Ιουλίου 2026

---

Γύρω στο 625 μ.Χ. ένα μεγάλο πλοίο σύρθηκε από την ανατολική ακτή της Αγγλίας στη στεριά και τοποθετήθηκε μέσα σε έναν χωμάτινο τύμβο στο Sutton Hoo. Στο κέντρο του κατασκευάστηκε ένας ταφικός θάλαμος, όπου όπλα, χρυσά κοσμήματα, σκεύη και μια εξάχορδη λύρα συνόδευσαν έναν ισχυρό άνδρα στο τελευταίο του ταξίδι. Το όξινο έδαφος διέλυσε το ξύλο και το σώμα, αφήνοντας στην άμμο το περίγραμμά τους.

---

---

Στον δίσκο “LYRELYRELYRE” η Βρετανίδα συνθέτρια και αυτοσχεδιάστρια Laura Cannell παίζει ένα αντίγραφο της εξάχορδης λύρας του Sutton Hoo και επιχειρεί να επαναφέρει τον ήχο της στο παράκτιο τοπίο του Suffolk. Μέσα από τη δική της «άγρια μουσική δωματίου», προσεγγίζει το όργανο ως υλικό ίχνος μιας χαμένης προφορικής κουλτούρας, όπου η μουσική συνόδευε τη μετάδοση ειδήσεων, τις ιστορίες, τις χαρές, τους θρήνους και τις βαθύτερες ανθρώπινες επιθυμίες.

Κατά την τελευταία περίοδο των παγετώνων, η σημερινή Βρετανία ήταν συνδεδεμένη με την ηπειρωτική Ευρώπη με το Doggerland: μια εκτεταμένη, κατοικημένη πεδιάδα με ποτάμια, υγροτόπους και δάση. Η σταδιακή άνοδος της στάθμης των νερών τη συρρίκνωσε σε νησιά και τελικά τη βύθισε κάτω από τη Βόρεια Θάλασσα. Στον βυθό, αλλά και σε κορμούς, ρίζες και στρώματα τύρφης που εμφανίζονται κατά τη χαμηλή παλίρροια, διατηρούνται ακόμη ίχνη αυτού του χαμένου φυσικού και ανθρώπινου τοπίου.

Στο έργο “doggerLANDscape” η Γαλλίδα στην καταγωγή και εγκατεστημένη στη Βρετανία καλλιτέχνις Olivia Louvel διερευνά τη βυθισμένη γη μέσα από φωνή, ηλεκτρονικό ήχο, βίντεο, χαρτογράφηση και περιπατητική έρευνα. Το έργο ξεκίνησε το 2020, την περίοδο ολοκλήρωσης του Brexit, και συνδέει τη γεωλογική συνέχεια ανάμεσα στη Βρετανία και την Ευρώπη με σύγχρονα ερωτήματα γύρω από τη νησιωτικότητα, τα σύνορα και την απομόνωση. Στην ακτογραμμή του Lincolnshire, η Louvel αναζητά τα υλικά κατάλοιπα του Doggerland και μεταφέρει τις διαδρομές, τα ευρήματα και τη σωματική της επαφή με το τοπίο σε μια εικαστική και ηχητική γεωγραφία.

Έναν θρήνο για τις ακτογραμμές που υποχωρούν συνθέτει το Ολλανδικό δίδυμο Wanderwelle στο “All Hands Bury the Cliffs at Sea”. Ηχογραφώντας τους λιγοστούς φθόγγους ενός εκκλησιαστικού οργάνου, τραυματισμένου από την κατάρρευση γειτονικού παράκτιου βράχου, μετατρέπει τη διάβρωση σε ηχητικό υλικό και καταγράφει την οικολογική αστάθεια της στεριάς που παραδίδεται σταδιακά στη θάλασσα.

Απόψε ο παρΑξενος_ελκυστΗς αναζητά τη γη ως αρχείο της θάλασσας εκεί όπου το έδαφος διατηρεί τα ίχνη όσων χάθηκαν κάτω από το νερό. Πλαισιωμένος από τους ήχους των Rory & Alex McEwen, Dorothy Carter και Remorae.

---

Επιμέλεια-Παρουσίαση: Μαριλένα Μαραγκού
Επιμέλεια ήχου: Τάσος Μπακασιέτας
Τρίτο Πρόγραμμα 90.9 & 95.6

---

Εικόνα: Alberto Burri, Nero Cretto

---